kooperatif genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. Davalı kooperatifin anasözleşmesinin 65/2. maddesi “Ortaklardan hiç birisi kendisi veya karı ve kocası yahut usul ve füruu ile kooperatif arasında şahsi bir işe veya davaya dair olan görüşmelerde oy hakkını kullanamazlar.” hükmünü içermektedir. Davacılar vekilince, Kezban Orhanlı ve Güllü Çalgı’dan birinin, kooperatifin yönetim kurulu başkanı İsmail Orhanlı’nın annesi olduğunun ileri sürülmüş olmasına göre, mahkemece, kooperatif ile ortakları arasındaki uyuşmazlıkların özel kanun niteliğindeki Kooperatifler Kanunu, bu kanunun 98. maddesi yollaması ile TTK ve kooperatif anasözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği gözetilip 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 53. ve anasözleşmenin 65/2. maddeleri kapsamında, bu iddia üzerinde durulup, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın çözümünde uygulama yeri bulunmayan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun hükümlerinden yola çıkılarak, genel kurul öncesi listelere itiraz edilmemesi ve hazirun listelerinin kesinleşmiş olması halinde artık itiraz hakkının kullanılamayacağı anlamına gelecek şekilde yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller, keşif, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre; genel kurul toplantısının yapıldığı yerin toplantı yapmaya elverişli bir yer olmadığı, havalandırma sisteminin bulunmadığı, salonun 160 kişi kapasiteli olmasına rağmen, toplantı sırasında katılan kişi sayısının daha çok olmasından dolayı bir kısım üyelerin toplantı salonu dışında kaldığı, ayrıca toplantıya 450 ortağın vekaleten katılmasına rağmen bu vekaletlerin ıslak imzalı olup olmadığı, vekaleti ibraz eden kişinin üye olup olmadığı hususunun bakanlık temsilcisi tarafından incelenmeden vekaleten oy kullanma işlemi yapıldığı ve genel kurulca tasfiye kararı alınmamasına rağmen bu konuda 6. maddeyle yönetim kuruluna tasfiyeye yönelik yetki verilmesi işleminin yasal olmadığı gerekçesiyle, genel kurulun ve alınan kararların iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller, keşif, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre; genel kurul toplantısının yapıldığı yerin toplantı yapmaya elverişli bir yer olmadığı, havalandırma sisteminin bulunmadığı, salonun 160 kişi kapasiteli olmasına rağmen, toplantı sırasında katılan kişi sayısının daha çok olmasından dolayı bir kısım üyelerin toplantı salonu dışında kaldığı, ayrıca toplantıya 450 ortağın vekaleten katılmasına rağmen bu vekaletlerin ıslak imzalı olup olmadığı, vekaleti ibraz eden kişinin üye olup olmadığı hususunun bakanlık temsilcisi tarafından incelenmeden vekaleten oy kullanma işlemi yapıldığı ve genel kurulca tasfiye kararı alınmamasına rağmen bu konuda 6. maddeyle yönetim kuruluna tasfiyeye yönelik yetki verilmesi işleminin yasal olmadığı gerekçesiyle, genel kurulun ve alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

 

Konu : Anonim şirketin nevi değiştirerek

kooperatife dönüştürülmesinde

damga vergisi ve harç uygulaması.

 

 

 

İlgide kayıtlı özelge talep formu ve eklerinin incelenmesinden, anonim şirket statüsünde bulunan şirketinizin kooperatife dönüştürülmesi işlemine ilişkin düzenlenecek kooperatif ana sözleşmesinin damga vergisinden, yapılacak işlemlerin harçtan istisna edilip edilmeyeceği hususunda görüş talep edildiği anlaşılmaktadır.

 

DAMGA VERGİSİ KANUNU YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

 

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 1 inci maddesinde, bu Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu, bu Kanundaki kağıtlar teriminin, yazılıp imzalanmak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler ile elektronik imza kullanılmak suretiyle manyetik ortamda ve elektronik veri şeklinde oluşturulan belgeleri ifade ettiği, damga vergisinden istisna edilen kağıtların yer aldığı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun “IV.Ticari ve medeni işlerle ilgili kağıtlar” başlıklı bölümünün (17) numaralı fıkrasında, Kurumlar Vergisi Kanununa göre yapılan birleşme, devir ve bölünmeler nedeniyle düzenlenen kağıtların damga vergisinden istisna olduğu hükme bağlanmıştır.

 

Öte yandan, Kurumlar Vergisi Kanununun 19 uncu maddesinin bir ve ikinci fıkralarında “(1) Bu Kanunun uygulanmasında aşağıdaki şartlar dahilinde gerçekleşen birleşmeler devir hükmündedir:

 

1. Birleşme sonucunda infisah eden kurum ile birleşilen kurumun kanunî veya iş merkezlerinin Türkiye’de bulunması.

    

2. Münfesih kurumun devir tarihindeki bilânço değerlerinin, birleşilen kurum tarafından bir bütün halinde devralınması ve aynen bilânçosuna geçirilmesi.

    

   (2) Kurumların yukarıdaki şartlar dahilinde tür değiştirmeleri de devir hükmündedir.” düzenlemesi yer almaktadır.

    

Buna göre, şirketinizin kooperatife dönüştürülmesine ilişkin işlemlerin Kurumlar Vergisi Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki şartlar dahilinde gerçekleşmesi halinde, düzenlenecek ana sözleşmenin 488 sayılı Damga Vergisi Kanununa ekli (2) sayılı tablonun IV/17 fıkrası hükmüne istinaden damga vergisinden istisna edilmesi mümkün bulunmaktadır.

 

HARÇLAR KANUNU YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

 

492 sayılı Harçlar Kanununun 38 inci maddesinde noter işlemlerinden 492 sayılı Kanuna bağlı (2) sayılı tarifede yazılı olanların noter harcına tabi olduğu belirtilmiştir. Kanuna bağlı (2) sayılı tarifenin “II. Maktu harçlar:” bölümünün “Defter tasdiki:” başlıklı 4 üncü fıkrasında da defter tasdiklerinden alınacak harç tutarları belirlenmiştir.

 

Aynı Kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında, özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmayacağı; son fıkrasında ise, 492 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinde veya diğer kanunlarda yer alan harçtan muafiyete ilişkin hükümlerin, 492 sayılı Kanuna bağlı (1) sayılı tarifenin “(A) Mahkeme Harçları” bölümünün (V) numaralı fıkrasındaki “keşif harcı” ve “B) İcra ve iflas harçları” bölümünün (III) numaralı fıkrasındaki “haciz, teslim ve satış harcı” bakımından uygulanmayacağı hüküm altına alınmıştır.

 

492 sayılı Harçlar Kanununun 123 üncü maddesinde, anonim, eshamlı komandit ve limited şirketlerin kuruluş, sermaye artırımı, birleşme, devir, bölünme ve nev’i değişiklikleri nedeniyle yapılacak işlemlerden harç alınmayacağı belirtilmektedir.

 

Buna göre, anonim, eshamlı komandit ve limited şirketlerin kuruluş, sermaye artırımı, birleşme, devir, bölünme ve nev’i değişiklikleri nedeniyle yapılacak işlemlerinin 492 sayılı Harçlar Kanununu 123 üncü maddesi hükmüne göre harçtan istisna edilmesi gerekmekte olup söz konusu istisna hükmü anonim şirketin kooperatife dönüştürülmesine ilişkin işlemleri kapsamamaktadır.

 

Öte yandan, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 93 üncü maddesinde, “1. Kooperatifler, kooperatif birlikleri, kooperatif merkez birlikleri ve Türkiye Milli Kooperatifler Birliği;

 

1. Birbirlerinden ve ortaklarından aldıkları faiz ve komisyonlar ile ortaklarına kefalet etmeleri dolayısiyle bunlardan aldıkları paralar, Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisinden,

    

2. Her nevi defterlerin ve ana sözleşmelerin tasdiki ve açılış tasdiklerinde sayfalarının mühürlenmesi her nevi harçtan ve Damga Vergisinden,

    

3. Kiraya verilmediği veya irat getirmiyen bir cihete tahsis edilmediği müddetçe sahip oldukları gayrimenkul mallar üzerinden alınacak her türlü vergilerden,

    

4. Ortakların temlik edecekleri gayrimenkuller her türlü vergi ve harcından,

   Muaftır.” hükmüne yer verilmiştir.

    

   Buna göre, anonim şirket statüsünde bulunan şirketinizin dönüştürülmesi sonucunda kurulan kooperatifin her nevi defterlerinin ve ana sözleşmelerinin tasdiki ve açılış tasdiklerinde sayfalarının mühürlenmesi işlemlerinden dolayı ödenmesi gereken harçlardan muaf tutulması gerekmektedir.

    

   Bilgi edinilmesini rica ederim.

Konu	:	Teknopark bünyesinde yapılan faaliyetlerin vergilendirilmesi

 

İlgide kayıtlı özelge talep formunda;

– Boğaziçi Üniversitesi Teknoparkı bünyesinde faaliyette bulunduğunuz,

– “Satış süreçleri karar destek, simülasyon ve optimizasyon sistemi” projesi geliştirmekte olduğunuz, proje kapsamında firmaların satış süreçlerinin detaylı analizi, müşteri ilişkileri yönetimi sistemlerinin veri analizi ve süreç iyileştirmeleri, sektörel satış ve pazarlama simülasyonları konusunda yazılım çözümü ürettiğiniz,

– Projenizin tüm Ar-Ge ve ürün geliştirme faaliyetlerinin Boğaziçi Üniversitesi Teknopark ofisinizde gerçekleştirildiği, çözümlerinizin (yazılımlarınızın) müşteri sistemlerine entegre bir şekilde çalışmakta olduğu, müşterilerinizin iş ihtiyaçlarına göre ve gerektiğinde müşteri adresinde yazılımın entegre edildiği ve uyarlanmakta olduğu,

– Müşterilerin zamanla oluşan ek ihtiyaçlarına göre ve sektörel ihtiyaçlarına göre çözüm geliştirmeye devam ettiğiniz, şirketinizin geliştirmiş olduğu çözümün (yazılımın) özelliklerinden yararlanan ve bu kapsamda ürününüzü kendi çalışmaları ile entegre etmek ve gerekli uyarlamaları yapmak üzere İTÜ Teknokentte mukim müşterilerinizin adresinde çalışmalarda bulunduğunuz,

– Yazılım çözümünü kendi sistemlerine entegre etmek isteyen yurt dışında mukim müşterileriniz de olduğu ve yazılımların yurt dışında bulunan adreslerine giderek entegre edildiği

belirtmiş olup söz konusu faaliyetlerinizden elde ettiğiniz gelirlerinizin kurumlar vergisinden istisna olup olmadığı hususunda Başkanlığımız görüşü sorulmuştur.

4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanununun;

– 3 üncü maddesinin (1) numaralı bendinde yazılım, “Bir bilgisayar, iletişim cihazı veya bilgi teknolojilerine dayalı bir diğer cihazın çalışmasını ve kendisine verilen verilerle ilgili gereken işlemleri yapmasını sağlayan komutlar dizisinin veya programların ve bunların kod listesini, işletim ve kullanım kılavuzlarını da içeren belgelerin, belli bir sistematik içinde, tasarlama, geliştirme şeklindeki ürün ve hizmetlerin tümü ile bu ürün ya da mal ve hizmetlerin lisanslama, kiralama ve tüm hakları ile devretme gibi teslim şekillerinin tümünü” şeklinde tanımlanmış,

– Geçici 2 nci maddesinde, “Yönetici şirketlerin bu Kanun uygulaması kapsamında elde ettikleri kazançlar ile Bölgede faaliyet gösteren gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin, münhasıran bu Bölgedeki yazılım, tasarım ve AR-GE faaliyetlerinden elde ettikleri kazançları 31/12/2023 tarihine kadar gelir ve kurumlar vergisinden müstesnadır.” hükmüne yer verilmiştir.

1 seri no.lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin “5.12.2.2. Yazılım ve Ar-Ge faaliyetlerinden elde edilen kazançlarda kurumlar vergisi istisnasının kapsamı”‘ başlıklı bölümünde;

“Yapılan düzenlemeyle teknoloji geliştirme bölgelerinde faaliyet gösteren mükelleflerin, münhasıran bu bölgedeki yazılım ve Ar-Ge faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlar, faaliyete başlanılan tarihten bağımsız olmak üzere, 31/12/2023 tarihine kadar kurumlar vergisinden istisna edilmiştir.

Bölgede faaliyette bulunan mükelleflerin bölge dışında gerçekleştirdikleri faaliyetlerinden elde ettiği kazançlar, yazılım ve Ar-Ge faaliyetlerinden elde edilmiş olsa dahi istisnadan yararlanamaz.

Öte yandan, teknoloji geliştirme bölgelerinde yazılım ve Ar-Ge faaliyetinde bulunan şirketlerin, bu faaliyetler sonucu buldukları ürünleri kendilerinin seri üretime tabi tutarak pazarlamaları halinde, bu ürünlerin pazarlanmasından elde edilen kazançların lisans, patent gibi gayri maddi haklara isabet eden kısmı, transfer fiyatlandırması esaslarına göre ayrıştırılmak suretiyle istisnadan yararlanabilecektir. Üretim ve pazarlama organizasyonu nedeniyle doğan kazancın diğer kısmı ise istisna kapsamında değerlendirilmeyecektir. Ancak, lisans, patent gibi gayri maddi haklara bağlanmamış olmakla birlikte uyarlama, yerleştirme, geliştirme, revizyon, ek yazılım gibi faaliyetlerden elde edilen kazançların istisna kapsamında değerlendirileceği tabiidir.

Örneğin; teknoloji geliştirme bölgesinde yazılım faaliyetinde bulunan şirketin, ürettiği yazılımların lisans satışından veya kiralanmasından elde edeceği kazançlar istisnadan yararlanacak, ancak söz konusu yazılımın disk, CD veya elektronik ortamda pazarlanmasından elde edilen kazançların (lisansa isabet eden kısmı hariç) istisnadan yararlanması mümkün olmayacaktır.”

açıklamalarına yer verilmiştir.

Buna göre, istisna sadece bölgede gerçekleştirilen Ar-Ge, yazılım ve tasarım faaliyetlerinden elde edilen kazançlara yönelik olup uyarlama, yerleştirme, geliştirme, revizyon, ek yazılım gibi faaliyetlerden elde edilen kazançlar da bu kapsama girmektedir. Bölge dışında gerçekleştirilen faaliyetlerden elde edilen kazançların ise Ar-Ge ve yazılım faaliyetlerinden elde edilse dahi istisnaya konu edilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla;

– “Satış süreçleri karar destek, simülasyon ve optimizasyon sistemi” projesi kapsamında geliştirdiğiniz yazılımın satışından elde ettiğiniz kazançların kurumlar vergisinden istisna tutulması mümkün bulunmaktadır.

– Seri üretim kapsamında satışını yaptığınız yazılımdan elde ettiğiniz kazancın sadece teknoloji geliştirme bölgesinde gerçekleştirdiğiniz Ar-Ge ve yazılım faaliyetlerinden doğan gayrimaddi hakka isabet eden kısmı, transfer fiyatlandırması esaslarına göre ayrıştırılmak suretiyle söz konusu istisnaya konu edilebilecektir.

– Bölge dışında gerçekleştirilen faaliyetlerden elde edilen kazançlar istisna kapsamı dışında olduğundan, yurt içi ve yurt dışında bulunan müşterilerin adreslerinde verilen yazılımların entegre edilmesi faaliyeti kapsamında elde edilen gelirler kurumlar vergisinden istisna edilmeyecektir.

– Teknoloji geliştirme bölgesi içinde verdiğiniz, uyarlama, yerleştirme, geliştirme, revizyon, ek yazılım gibi faaliyetlerden elde edilen kazançlarınız ise kurumlar vergisinden istisna olacaktır.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından, coğrafi verilerin tek bir merkezden servis edilerek paylaşılması için gerekli alt yapının hazırlandığını 14.10.2017 tarihinde beyan edilmiştir.(7) “Kamulaştırmasız Elatma Nedeniyle Tazminat Davaları” bağlamında son durumuna bakıldığında(8). Anayasa Mahkemesi’nce de “taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak” şeklindeki normun iptali istemi reddedildiğinden(9) elatma tarihinin kesin/net belirlenmesi için çözüm/yöntem/delil; hava, uydu fotoğraflarından ve ortofoto verilerinden yararlanmaktır.(10)

Hava, uydu fotoğraflarından ve ortofoto verilerinden yararlanarak, elatma tarihinin doğru tespiti, olay/olgu açısından hukuk devleti ilkesinin ve adil yargılamanın gerçekleşmesi anlamına gelir.

Sözü edilen ve açıklanan yöntem ve delilden yararlanabilmek için taraflar delil listelerinde ve dilekçelerinde bu verilere dayanmalı, mahkemelerce de bu fotoğraf ve veriler ilgili kurumdan talep edilmelidir. Keşif ve bilirkişi incelemesi ile sonuca varılmalıdır.

Bu yöntem ve delile başvurulması; devlet ve kurumları, yerel yönetimler, mülk sahipleri ve mahkemeler yönünden; çözüm, adalet, hakkaniyet oluşturarak toplumsal barışa ve kamu düzenine özel bir katkı sağlar. Hukuk bilimi, geliştikçe; hayat ve adalet yenilenir.

Her ortak, hesap senesi sonundan en az bir ay önce yönetim kuruluna yazı ile başvurmak suretiyle ortaklıktan çıkabilir. Yönetim kurulu bu hükme uygun olarak yapılacak isteğe rağmen, yazılı başvurunun kooperatif kayıtlarına girişinden itibaren bir ay içinde kabulden kaçınırsa, ortak, çıkma dileğini noter aracılığı ile yönetim kuruluna bildirir. Bildiri tarihinden itibaren çıkma gerçekleşir.

 

Hata: İletişim formu bulunamadı.

KOOPERATİFE NASIL ORTAK OLUNUR ?

Gerekli şartları taşıyıp da, kooperatife ortak olmak isteyenler yazılı olarak yönetim kuruluna başvururlar. Bu başvuruda, anasözleşmenin tüm hükümlerinin ve getirilen yükümlülüklerin kabul edildiği açıkça belirtilir. Ortaklığa kabul yönetim kurulunun kararı ile gerçekleşir. Yönetim kurulu, ortaklar ile ortak olmak için başvuranların 10’uncu maddede gösterilen şartları taşıyıp taşımadığını araştırmak zorundadır. Ortaklığa kabul veya ret kararı, ilgiliye 15 gün içinde yazı ile bildirilir. İstekli, ortaklığa alındığı takdirde, kararın kendisine bildirildiği tarihten itibaren bir ay içinde sermaye taahhüdünün diğer ortaklarca ödenmiş taksiti ile diğer ortakların her birinin o tarihe kadar ödemiş oldukları paylara eşit meblağı bir defada öder.

 

Hata: İletişim formu bulunamadı.

MAHKEME TARAFINDAN ALINAN İPTAL KARARI TÜM ORTAKLARI BAĞLAR

Hata: İletişim formu bulunamadı.

Artık bir şirketim var 21 Ekim

Linke tıklayınız

sorularınız için

Hata: İletişim formu bulunamadı.

Tütünde kooperatifleşme sağlanacak

Tek başına kıyılıp içilebilme vasfına sahip tütün çeşitlerinin üretildiği kurumca belirlenen merkezlerdeki tütün üreticilerinin bir araya gelerek kurduğu kooperatiflere başvurmaları halinde kurum tarafından tütün ticareti yetki belgesi ve sarmalık kıyılmış tütün tesisi kurulması için yetki verilecek. Bu kooperatifler ihtiyaç duydukları tütünü sözleşmeli olarak temin edebilecekleri gibi sözleşme dışı üretilmiş tütünleri de kuruma bildirmek kaydıyla satın alabilecek. Kurumun izniyle tütün iç ve dış ticareti ve sarmalık kıyılmış tütün üretim ve ticaretini yapabilecekler. Ticari amaç olmaksızın, kendi ürettiği ürünleri kullananların yanı sıra şahsi tüketimi için 50 kilogramı aşmayan sarmalık kıyılmış tütün elde eden veya 350 litreyi aşmayan fermente alkollü içki imal edenler haricinde, kurumdan tesis kurma ve faaliyet izni almadan, tütün işleyenler veya tütün mamulleri, etil alkol, metanol ya da alkollü içki üretmek üzere fabrika, tesis veya imalathane kuran ve işletenler, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve 5 bin günden 10 bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılacak.

Hata: İletişim formu bulunamadı.

İstisnanın Tevsiki

Hizmet ihracına ilişkin istisna, yurtdışındaki müşteriye düzenlenen hizmet faturası ile tevsik edilecektir. Bunun için döviz alım belgesi ibrazı zorunluluğu bulunmamaktadır. Satış faturalarının firma yetkililerince onaylı fotokopileri veya dökümlerini gösteren liste ibraz edilebilecektir. Bu belgelerin istisnanın beyan edildiği dönemde beyanname verme süresi içinde bir dilekçe ekinde ibrazı gerekmektedir.

Yurtdışındaki müşteriler için ifa edilen hizmetler, hizmetin ifa edildiği dönemde, bedelin döviz olarak Türkiye’ye gelmesi beklenmeden ihracat istisnası kapsamında beyan edilecektir. Ancak, bu şekilde beyan edilen işlemlerle ilgili yüklenilen ve indirim konusu yapılamayan vergilerin 3065 sayılı Kanunun 32 nci maddesi kapsamında iadesi hizmet bedeli döviz olarak Türkiye’ye gelmeden yerine getirilmez.

Dolayısıyla, istisnanın beyanı için zorunlu olmamakla birlikte, iade için hizmet bedelinin Türkiye’ye döviz olarak getirilmesi zorunludur. İade talep edenin, döviz alım bordrosu veya dövizin Türkiye’ye getirildiğini tevsik eden, kambiyo mevzuatına göre geçerli diğer bir belge ile bunu tevsik etmesi gerekmektedir.

Personele Sağlanan Menfaatler

KDV uygulamasında personele bedelsiz sağlanan menfaatlerden aşağıda sayılanlar vergiye tabi tutulmaz:

1. a) Personele işyerinde veya müştemilatındayemek verilmesi,
2. b) Personele yatacak yer veya konut tahsisi,
3. c) Personelin toplu olarak işyerine gidip gelmesini sağlamak amacıyla yapılantaşıma hizmetleri,

ç) Personeledemirbaş olarak verilengiyim eşyası.

İşletmenin iktisadi faaliyetini sürdürebilmesi için yapılan ve işletmede yaratılan katma değerin bir unsuru olan bu masraflar, maliyetin bir parçası olduğundan, personele tahsis sırasında vergiye tabi tutulmaz, bu mal ve hizmetlerin iktisabında yüklenilen vergiler ise genel hükümlere göre indirim konusu yapılabilir.

18 Ekim 2017 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 30214 YÖNETMELİK Çevre ve Şehircilik Bakanlığından: KAYADAN OYMA YAPILARIN TASARIM, HESAP VE YAPIM ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; doğal kayaların oyulması suretiyle teşkil edilecek yapıların, yeterli bir güvenlikle tasarımına ve yapımına ilişkin yöntem, kural ve koşullara dair usul ve esasları düzenlemektir. Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri, tüm kayaç türlerinde inşa edilecek kayadan oyma yapılar ile taşıyıcı formu değiştirilecek veya performansı değerlendirilip güçlendirilecek mevcut kayadan oyma yapılar için uygulanır. (2) Bu Yönetmelik hükümleri, kayadan oyma yaşam alanları ve kayadan oyma depolar ile sınırlıdır. Doğal kayaların oyulması suretiyle inşa edilecek askeri tesis, nükleer santral, gaz depolama tesisleri ve benzeri ile eğitim ve sağlık yapıları gibi gerek kullanım amacı, gerekse yapım tekniği yönünden özellik arz eden yapılar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır. (3) Bu Yönetmeliğin kapsamı dışındaki kayadan oyma yapılarda uygulanacak koşul ve kurallar, ilgili idareler tarafından ulusal ve uluslararası standartlar göz önünde tutularak saptanır. Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci ve 33 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını, b) Depo amaçlı kayadan oyma yapılar: Tohum, yaş sebze ve meyve ve benzeri depoları ile çok amaçlı depoları, c) Duvar: Kaya kütlesinden kazılmak suretiyle elde edilmiş olan ve ana kütle ile yatayda en az bir yönde bağlantısı bulunacak şekilde süreklilik arz eden taşıyıcı elemanı, ç) Hafriyat: Doğal kayaların oyulması suretiyle teşkil edilecek yeraltı yapılarında kazı sonucunda çıkan malzemeyi, d) Kaya kütle etüdü: Kayadan oyma yapıların yapılacağı alanda yer alan kayaçların kaya kütle parametrelerinin belirlenmesi için gerekli analiz ve araştırmaları içeren etüdü, e) Kaya kolon: Kaya kütlesinden kazılmak suretiyle elde edilmiş olan ve ana kütle ile yatayda bağlantısı bulunmayan taşıyıcı elemanı, f) Kayadan oyma yapı: Kaya kütlesinin oyulması suretiyle teşkil edilen ve ek yapı sistemine ihtiyaç duymadan kendi kendini taşıma kapasitesine sahip olan yapıları, g) Örtü kalınlığı: Kayadan oyma yapının üzerinde bulunan kaya ve toprak katmanlarının tümünü, ğ) Sağlam kaya: Bu Yönetmelikte bahsi geçen uygulama projeleri için seçilen kaya kütlesi sınıflama sisteminde tanımlanan kaya sınıfını ve/veya tek eksenli basınç dayanımı (σc) >50 MPa olan kayaları, h) Tıbbi jeolojik rapor: Kayaç içerisinde yer alan, insan sağlığına zararlı mineral ve uçucu organik maddelerin analizini içeren raporu, ı) Yaşam alanı amaçlı kayadan oyma yapılar: Konut, otel, müze, lokanta, market, dükkân, atölye, ofis, ibadethane, çok amaçlı salon (düğün, nişan, kongre ve kültür merkezi, toplantı salonu, müzikhol ve benzeri) gibi yapıları, i) Zayıf kaya: Bu Yönetmelikte bahsi geçen uygulama projeleri için seçilen kaya kütlesi sınıflama sisteminde tanımlanan kaya sınıfını ve/veya tek eksenli basınç dayanımı (σc) <5 MPa olan kayaları, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜM Kayadan Oyma Yapılar İle İlgili Genel Esaslar Genel esaslar MADDE 5 – (1) Kayadan oyma yapılar, statik/dinamik yükler altında yapısal hasar görmeyecek ve ilave bir yapısal sisteme gerek olmaksızın stabilitesini koruyacak şekilde tasarlanır. Kayadan oyma yapıların tasarımı; orta şiddetli depremlerde can güvenliğini sağlama, yüksek şiddetli depremlerde ise göçük oluşmama ilkesine dayanır. (2) Üçüncü Bölüme göre belirlenen Jeolojik Dayanım İndeksi değerinin 60’dan düşük olduğu (GSI<60) yerlerde, kayadan oyma yapı yapılamaz. (3) Kayadan oyma yapıların proje ve tasarımı; jeoloji, jeofizik, sondaj, arazi ve laboratuvar çalışmalarını içeren kaya kütle etüdü, kayadan oyma yapı tasarım ve analizi ile gerekmesi durumunda güçlendirme olmak üzere üç aşamadan oluşur. (4) Kazı yöntemi, statik proje sonucuna göre belirlenen kesitlere, mimari projeye, imar durumuna, doğrultuya ve yüksekliğe göre makine ve/veya el ile yapılacak şekilde belirlenir. (5) Kayadan oyma yapıların yapılacağı alanın; imar durumu veya kadastro haritası/kadastro paftası ve mülkiyet sınırlarını gösteren imar durum belgesi temin edilir. (6) Kayadan oyma yapıların dış cephelerinde yöreye özgü yerel malzemeler kullanılarak çevre ile uyumlu olacak şekilde doğal görünüm korunur. (7) Kayadan oyma yapıların duvar, kaya kolon, tavan ve tabanları taşıyıcılık açısından bir zorunluluk bulunmuyorsa doğal yapılaşmayı korumak amacıyla kaya olarak bırakılır. (8) Islak mekânların döşeme, duvar ve kaya kolonları ile diğer mahallerin döşemeleri, kullanım amaçlarına uygun olarak ve doğal görünümü bozmayacak şekilde doğal veya yapay taş, ahşap ve benzeri uygun malzemeler ile kaplanabilir. (9) Kayadan oyma yapı imalatı sonucunda ortaya çıkacak hafriyatın depolanmasında, 18/3/2004 tarihli ve 25406 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konulan Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uyulur. (10) Kayadan oyma yapılar: a) İş sağlığı ve güvenliği hususunda 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan alt düzenleme hükümlerine, b) İnşası süresince yapılacak denetimlerinde; 29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun ve 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu ile bu Kanunlara dayanılarak çıkarılan alt düzenleme hükümlerine, c) Yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni işlemlerinde 3194 sayılı Kanun ile bu Kanuna dayanılarak çıkarılan alt düzenleme hükümlerine, ç) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamına giren alanlarda anılan Kanun hükümlerine, diğer koruma statüsüne sahip alanlarda ise ilgili Kurumların belirleyeceği usul ve esaslara, d) Kullanılan teknik ve malzeme ile işçilik koşulları ve diğer hususlar bakımından ilgili standartlar ve mevzuata, tâbidir. (11) Ruhsat alınmak suretiyle; yeni inşa edilen veya taşıyıcı formu değiştirilen veya performansı değerlendirilip güçlendirilen kayadan oyma yapılarda; yapı kullanma iznini müteakip bir yıl sonra ve onu takip eden en fazla üç yıl aralıklarla; yapının boyutlarında veya hacminde değişiklik oluşturacak herhangi bir tadilat yapılıp yapılmadığı ve yeni kırık, çatlak, süreksizlik ve benzeri durumların oluşup oluşmadığı, yapı ruhsatını düzenlemeye yetkili idare tarafından denetlenir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Kaya Parametrelerinin Belirlenmesi Arazi incelemeleri MADDE 6 – (1) Kayadan oyma yapıların inşa edileceği alanın ve komşu parsellerin yer altındaki ve yüzeyindeki mevcut yapılaşmalar tespit edilir. (2) Kayadan oyma yapıların kullanım alanları, giriş tüneli ve bacaların konumları mahallinde inceleme yapılmak suretiyle önceden belirlenir. (3) Arazi incelemelerine başlanılmadan önce, proje sahasının ve çevresinin topoğrafik, hidrolojik, jeolojik, hidrojeolojik, jeofizik ve geoteknik özellikleri ile ilgili varsa daha önce yapılmış çalışmalar ile alanın jeomorfolojisi, bitki örtüsü ve yol durumu ve mevcut kayaçların özelliklerine ilişkin bilgiler temin edilir. (4) Proje sahasındaki ve çevresindeki bölgenin hangi kayaç grubuna (magmatik, metamorfik veya tortul) ait birimleri ihtiva ettiği 1/25000 ölçekli genel jeoloji haritalarından tespit edilir. (5) Bölgenin genel jeolojik birimleri tespit edildikten sonra, kayadan oyma yapının inşa edileceği alana ait 1/5000 veya 1/1000 ölçekli haritalar üretilir. Bu haritalarda sahanın jeolojik unsurlarının tümü gösterilir ve sahanın jeomorfolojik, jeodinamik ve hidrojeolojik durumları ile sahadaki kayaçların fiziksel ve mekanik özellikleri ortaya konulur. (6) Proje sahasındaki kayaçların fiziksel ve mekanik özelliklerinin tek bir haritada gösterilememesi halinde birden fazla harita yapılır, kesitler ve blok diyagramlar hazırlanır. Yeraltı araştırmaları MADDE 7 – (1) Kayadan oyma yapı için gerçekleştirilecek yeraltı araştırmaları; kayadan oyma yapının tamamını, giriş tünelini ve baca kısımlarını kapsar. Araştırma sürecinde izlenecek adımlar; arazide yapılacak mühendislik jeolojisi haritası, sondajlar, arazi ve laboratuvar deneyleri ile gerekli durumlarda jeofizik çalışmalarıdır. (2) Sondaj çalışmaları kayadan oyma yapıların inşa edileceği en alt seviyeyi en az 5 m geçecek şekilde gerçekleştirilir ve hazırlanan sondaj logları jeolojik birimlerin düşey değişimlerini gösterir. (3) Kayaçların litolojik ve yapısal özelliklerini belirlemek için açılan sondajlar, yatay, düşey veya eğik olarak yapılabilir. Bu kapsamda açılan sondaj kuyusunun karotiyer çapı 47,6 mm’den az olamaz. Sondaj sayısı, kayadan oyma yapının formu göz önünde bulundurularak projeyi temsil edecek şekilde planlanır. Kayadan oyma yapının izdüşüm alanına göre minimum sondaj sayısını gösteren tablo Ek-1 ’de yer almakta olup, değişen jeolojik koşullara göre sondaj sayıları artırılabilir. (4) Yapılan sondajlar sonucunda hazırlanan sondaj (kuyu) logları kaya sınıflama sistemini tanımlamada kullanılacak yeterli bilgiyi içerir. (5) Elde edilen bilgilerin doğruluğunun kontrol edilmesi gerektiğinde uygun yerlerde araştırma kuyusu ve yarmalar açılarak; ayrışma derinliği, bitkisel toprak kalınlığı saptanır. (6) Sahadaki yapay ve doğal boşlukların durumu, yeraltı suyu, ayrışma ve ana kaya derinliği hakkında bilgi literatürde ve standartlarda yer alan yöntemler kullanılarak belirlenir. (7) Kaya tipleri ve yapısı, süreksizlik durumları, ayrışma durumu ve derinliği, heyelanlar, doğal zemin ve varsa dolgu malzemesinin kalınlığı ve özellikleri, hidrojeolojik durum gibi özellikler elde edilerek bu veriler bütünlüğünde jeolojik özelliklerin kayadan oyma yapının yapılması için uygun olup olmadığı ile ilgili ön değerlendirme yapılır. Kayaçların özelliklerinin belirlenmesi MADDE 8 – (1) Kayaçların özelliklerinin tespiti ile ilgili araştırmalarda öncelikle; kayaç tipi ve koşulları, süreksizlik özellikleri, zayıflık zonlarının konumu ve yönelimi, ayrışma derinliği, yeraltı su durumu ve kayaçların permeabilite özellikleri tespit edilir. (2) Bu özelliklerin belirlenmesinden sonra kaya dayanımı, kayanın deformasyon özellikleri, kayanın ve yer altı suyunun kimyasal özellikleri tespit edilir. (3) Kayaçların sülfat içeriği, pH değerleri, sülfürik asit ve sülfür minerallerinin tespiti yapılır. Sülfür minerallerinin mevcut olması durumunda alınması gereken tedbirler belirlenir. (4) Süreksizlik yüzeyleri arasındaki dolgu malzemesinin mineralojik analizleri yapılır ve varsa şişebilen minerallerin şişme potansiyelini ortaya koyacak deneyler yapılır. Laboratuvar deneyleri ve kaya kütle sınıflaması MADDE 9 – (1) Kayaların, su muhtevası, yoğunluk, birim hacim ağırlık, boşluk oranı, ağırlıkça ve hacimce su emme gibi fiziksel özellikleri ile mekanik özellikleri (tek eksenli basınç dayanımı, üç eksenli basınç dayanımı ve benzeri) arazi çalışmalarından elde edilen numuneler üzerinde laboratuvar ortamında ilgili deneyler yapılarak tespit edilir. (2) Kayaçların kurumaya ve ıslanmaya maruz kalması durumunda parçalanma ve zayıflamaya karşı göstereceği direnç belirlenir. (3) Kayaçların dayanımlarına göre sınıflandırılması için gerekli deneyler; öncelikle ilgili standartlara, yoksa literatürde yer alan genel kabul görmüş yöntemlere uygun olarak yapılır. (4) Kayadan oyma yapıların tasarımı için kaya kütle tanımlama çalışması yapılır. Kaya Kütle Değerlendirmesi (RMR), Kaya Kütle Kalitesi (Q) ve Jeolojik Dayanım İndeksi (GSI) kaya kütle sınıflama sistemleri veya literatürde genel kabul görmüş amaca uygun farklı kaya kütlesi sınıflandırma sistemleri kullanılır. Kaya kütle etüdü düzenleme esasları MADDE 10 – (1) Kayadan oyma yapılar için gerekli araştırma ihtiyacı ve kapsamı; tasarımın boyutu, jeolojik yapının karmaşıklığı ve jeolojik model içerisindeki belirsizlikler gözönünde bulundurularak projeden sorumlu mühendis tarafından belirlenir. (2) Kayadan oyma yapılar tasarlanmadan önce kaya kütle etüdü düzenlenir. Yapı alanında yüzeylenen kayaçların incelenmesi sonucunda insan sağlığını tehdit eden mineralojik bileşimlere rastlanılması durumunda tıbbi jeolojik rapor hazırlanır. (3) Kaya kütle etüdünde; sondaj ve varsa jeofizik ölçüm yerleri harita üzerinde gösterilir; boyut, şekil, yönelim (doğrultu), kaya destekleme özellikleri belirlenir; herhangi bir jeolojik tehlike (kaya düşmesi, kaya kayması ve benzeri) olasılığına karşı mühendislik verileri temin edilir. (4) Kaya kütle etüdü; yapılan arazi gözlemlerini, açılan sondaj/araştırma çukurlarına ve varsa jeofizik çalışmalara ait verileri, arazi ve laboratuvar deneylerinin prosedürleri ile sonuçlarını içerir. (5) Kaya kütle etüdünde, toplanan tüm veriler değerlendirilerek Jeolojik Dayanım İndeksi (GSI) değeri tespit edilir ve projenin uygulanıp uygulanamayacağına dair hüküm belirtilir. (6) Bu Yönetmelik kapsamındaki kaya kütle etüdü; 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin zemin ve temel etüt raporuna ilişkin maddelerinde adı geçen disiplinlere mensup mühendislerce, mühendislik hizmetleri esaslarına uygun olarak hazırlanır. DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Tasarım ve Projeler Tasarım esasları MADDE 11 – (1) Kayadan oyma yapıların kat adedi, kat yükseklikleri, mekânların hacim ve boyutları, kemer ve tonozların açıklık ve yükseklikleri, duvar ve kaya kolon gibi taşıyıcı elemanların kesit ve ebatları, üst üste gelen iki hacim arasındaki en az kaya (döşeme) kalınlığı; kaya kütle etüdüne, statik analiz ve hesaplara ve yapının kullanım amacına göre belirlenir. (2) Kayadan oyma yapının birden çok katlı olması halinde düşey taşıyıcı elemanlar planda üst üste gelecek şekilde Ek-2’de örneklendirildiği gibi tasarlanır. (3) Çok katlı kayadan oyma yapılarda düşey taşıyıcı elemanların Ek-3’te gösterildiği gibi planda üst üste çakışmaması durumunda, sürekliliği sağlanamayan yapı elemanı etkilerinin güvenle aktarılabilmesini sağlayacak önlemler alınır ve hesapla gösterilir. (4) Kayadan oyma yapıların dış mekâna cephesi olmayan hacimlerinde havalandırmayı sağlayacak bacalar bölgenin doğal yapısını bozmayacak şekilde gruplandırılarak yerleştirilir ve mümkün olan en az sayıda tutulur. Bacalara yabancı maddelerin dışarıdan girişini engelleyecek sistemler oluşturulur. Su baskını tehlikesini önlemek için yeraltı yapısının girişlerinde ve baca çıkışlarında gerekli önlemler alınır. (5) Çok katlı inşa edilmesi planlanan kayadan oyma yapılarda, önce üst kat daha sonra alt kat kazısı yapılır. (6) Kayadan oyma yapılar için örtü kaya kalınlığı; kayadan oyma yapının tavanında oluşan normal gerilmelerin yan duvarlara aktarılmasını sağlayacak ve kendi kendini taşıyabilecek kalınlıkta tasarlanır. (7) Depo amaçlı kayadan oyma yapıların tavanı kemer şeklinde açılır, köşeli boşluklardan kaçınılır. (8) Kayadan oyma yapılarda, yapının doğal görünümünü bozmamak ve esas işlevini aksatmamak kaydıyla; duş, wc, giyinme-soyunma odası, bekçi odası gibi ihtiyaç duyulan yığma, ahşap, pvc ve benzeri eklentilere izin verilir. (9) Yapılacak kayadan oyma yapıya ait analizler sonucunda belirlenen duvar kalınlığına göre, kayadan oyma yapıların yer altında komşu parsel ile arasındaki yatay mesafe, en az duvar kalınlığının bir buçuk katı olarak belirlenir. Bırakılması gereken minimum yatay mesafe 3 metreden az olamaz. Yapısal esaslar MADDE 12 – (1) Depo amaçlı kayadan oyma yapıların yapısal esasları şunlardır: a) Depo amaçlı kayadan oyma yapılar için minimum örtü kaya kalınlığı kayadan oyma yapı genişliğinin (açıklığın) yarısından az olamaz. Zayıf kayada ise minimum örtü kaya kalınlığın en az 5 metre olması gerekir. b) Depo amaçlı kayadan oyma yapılarda kemer yükseklikleri Ek-4’te gösterildiği üzere; örtü kalınlığının 30 m’ye kadar olduğu kısımlarda açıklığın en az 1/7 oranında, örtü kalınlığının 30 m ve üzeri olduğu kısımlarda açıklığın en az 1/5’i oranında kazılır. c) Depo amaçlı kayadan oyma yapılardaki localar arasında bırakılan duvarların kalınlığı, öncelikle kaya kalitesine, süreksizliklerin yönelimine, kayadan oyma yapının genişliğine, yüksekliğine ve duvarlar arasında oluşturulan açıklıklara bağlı olarak belirlenir. Localar arasında bırakılacak en düşük duvar kalınlığı toplam örtü kalınlığına ve kayaç türüne göre ilişkilendirilerek Ek-5’teki tabloya uygun olacak şekilde tasarlanır. ç) Zayıf kayalarda açılacak kayadan oyma yapılar en fazla iki kat olacak şekilde tasarlanır. Katlar arasında en az 10 m döşeme kalınlığı bırakılır. d) Zayıf kayalar dışındaki kayalarda, Ek-2’de örneklendirildiği üzere katlar arası mesafe (döşeme kalınlığı), en büyük açıklıktan ya da birbirine düşeyde komşu kayadan oyma yapıların yüksekliklerinden daha az olamaz. e) Zayıf kayalarda 100 m örtü kalınlığından daha fazla derinlikte kayadan oyma yapı açılamaz. (2) Yaşam alanı amaçlı kayadan oyma yapıların yapısal esasları şunlardır: a) Ek-6’da görüleceği üzere kayadan oyma yaşam alanlarında dikdörtgen kesitli kaya kolonların en küçük boyutu 40 cm’den ve enkesit alanı 2000 cm2’den daha az olamaz. Dairesel kaya kolonların çapı en az 50 cm olacak şekilde tasarlanır. b) Kayadan oyma yaşam alanlarında duvar kalınlığı en az 50 cm olarak Ek-7’deki gibi düzenlenir. c) Kayadan oyma yaşam alanlarında döşeme kalınlığı 50 cm’den az olmayacak şekilde tasarlanır ve analiz ile yeterli olduğu gösterilir. Taşıyıcı sistemin analizi ve hesap kuralları MADDE 13 – (1) Üçüncü Bölümde yer alan kaya kütle etüdünde belirlenen tek eksenli basınç dayanımı (σc), tek eksenli çekme dayanımı (σt), elastisite modülü (E), eğilme dayanımı (σa), kohezyon (c), içsel sürtünme açısı (ɸ), poisson oranı (v) ve fiziksel parametreleri metamorfik, sedimanter ve magmatik kayalar için Ek-8’de verilen katsayılar ile çarpılarak kaya kütle özelliklerine dönüştürülür. (2) Kayadan oyma yapıların tasarımında amaç, kaya dayanımının aşılmaması ve kayada meydana gelen yer değiştirmelerin izin verilebilir sınırlar altında kalmasının sağlanmasıdır. Kayadan oyma yapı tasarımında aşağıdaki genel ilkelere uyulur: a) Deprem yükleri ile düşey yüklerin ortak etkileri altında kaya bünyesinde ve diğer elemanlarında oluşacak iç kuvvet, yer değiştirme ve şekil değiştirmeler hesaplanır. b) Kayadan oyma yapının açılacağı alanın sayısal modellemeleri kaya kütle özelliklerine ait parametreler kullanılarak yapılır. (3) Kayadan oyma yapılarda kaya kolonların bulunması tercih edilmemekle birlikte, zorunlu hallerde kaya kolonların oluşturulmasına, gerekli analizlerin yapılması durumunda izin verilir. Analizlerde narinlik etkisi göz önünde bulundurulur. Gerilme analizi yapılırken duvardaki kapı, pencere ve benzeri boşluk enkesitleri kadar azaltılmış duvar enkesit alanı kullanılır. (4) Yapı enkesitinde oluşması muhtemel ovalleşme şeklindeki deformasyonların değerlendirilmesi için kaya ortamı, ayrık analiz yöntemleri (sonlu elemanlar veya sonlu farklar) ile analiz edilecek şekilde iki veya üç boyutlu olarak modellenecek ve gerilme analizi yapılabilmesine olanak sağlayan zemin bünye modelleri kullanılır. Sonlu kaya modelinin dış çevresi boyunca, uygun olarak seçilmiş geçirgen sınırlar kullanılır. Geçirgen sınırların kazılacak kısımlara yatay uzaklığı, her iki doğrultuda ve her iki tarafta ayrı ayrı olmak üzere, kazı genişliğinin iki katından daha az olmaz. Kaya ortamının davranışı, deneysel verilerle uyumlu modeller kullanılarak göz önüne alınır. (5) Kayadan oyma yapıların tasarımı 50 yılda aşılma olasılığı %10 (tekrarlanma periyodu 475 yıl) olan deprem yer hareketi düzeyine karşılık gelen en büyük yer ivmesi (PGA) dikkate alınarak yapılır. Yapının açılacağı kayanın jeolojik dayanım indeks (GSI) değerinin 70’ten fazla olması halinde, PGA değeri 0.10g’den az olan alanlarda; deprem etkisinin olmadığı kabul edilebilir. (6) Gerilme analizlerinde güvenlik katsayısı statik durumda 1.50, depremli durumunda 1.30 olarak alınır. (7) Kayadan oyma yapılara etki edebilecek diğer yükler TS 498 Yapı Elemanlarının Boyutlandırılmasında Alınacak Yüklerin Hesap Değeri standardında belirtilen şekilde alınır. Güçlendirme MADDE 14 – (1) Kaya kütle etüdünde öngörülmeyen ancak yapım aşamasında tespit edilebilen veya mevcut yapıda zamanla meydana gelen veya mevcut yapıların performansının değerlendirilmesi neticesi belirlenebilen ve yapının kullanımı süresince can ve mal güvenliğini tehdit eder nitelikte olması muhtemel yapısal bozuklukların giderilmesi için güçlendirme yapılır. Güçlendirme imalatları doğal özellikleri ve görünümü bozmayacak şekilde tasarlanacak ve yapılır. (2) Güçlendirme imalatları; kaya saplaması, püskürtme beton, mevcut kayadan kesilerek elde edilecek bloklar, mevcut kazı artığından bağlayıcı harç ile oluşturulacak bloklar ve ahşap veya çelik esaslı çerçeveler ile yapılır. (3) Kaya saplamaları süreksizlik içeren bölgelerde tavan ve duvar güçlendirmesi için kullanılır. (4) Püskürtme beton uygulamasında en az C20 beton sınıfı kullanılır. (5) Mevcut kayadan kesilerek elde edilecek veya kazı artığından oluşturulacak bloklarla örülecek duvarlarda bağlayıcı harçta NHL 3,5 hidrolik kireç sınıfı kullanılır. (6) Tavan veya katlar arası döşemelerin taşıma gücünü arttırmak amacıyla, doğal kayaç türü ile yapılan kemer veya tonoz elemanlar, ahşap veya çelik çerçeveler kullanılır. (7) Kaya kolonların ve duvarların taşıma gücü veya kesit alanı arttırılırken, doğal kayaç türü ile yapılacak olan sargının veya ilave duvarın narinlik kontrolü yapılır. (8) Taşıma gücü veya kesit alanı arttırılan yapı elemanı bu Bölümde belirtilen kesit boyutlarından az olamaz. (9) Sargı veya ilave duvar, Ek-9’da gösterilen formül ile hesaplanan kesit alanından az olmamak koşulu ile en az 20 cm kalınlığında olmalıdır. (10) Yapılan sargı veya ilave duvar, en az iki yüzeyi kaplamalıdır. (11) Sargının veya ilave duvarın mevcut yapı elemanı yüzeyiyle tam teması için ara yüzey hidrolik kireç harcı ile doldurulur. (12) İhtiyaç duyulması halinde bu maddede anılanların dışında literatürde kabul gören güçlendirme yöntemleri kullanılır. Mimari proje MADDE 15 – (1) Vaziyet planı, kat planları, en az iki adet kesit ve yeterli sayıda görünüş, gerektiğinde sistem kesitleri ve nokta detaylarını içeren projeler ve yangın tahliye projeleri ile yerleşme ve yapının özelliğine göre yapı ruhsatını düzenlemeye yetkili idarece istenecek peyzaj projelerinden meydana gelen mimari projeler, mimarlarca hazırlanır ve bu projelere uygun olarak gerekli imalatlar yapılır. (2) Mimari uygulama projesinde: a) İmar durumu veya kadastro bilgisi, yön bilgisi, arsa sınırları, parsel numarası, yollar ve kotlar belirtilir. b) Vaziyet planı 1/200 ölçeğinde çizilir. Yön, arsa sınırları, girişler, yollar, kotlar, mevcut yapılaşma, havalandırma bacaları, yapının yatay izdüşümünde kapladığı alan ile yapının toplam inşaat alanı ve parsel içinde kazı artığının depolanması öngörülüyorsa depolama alanları belirtilir. Ayrıca tüm kademelendirmeler ile kayanın yüksekliğini, sağlam kaya tabakasının ve toprak örtüsünün kalınlıklarını gösteren 1/200 ölçeğinde kesit ile desteklenir. c) Projeler ve kat planları 1/50 ölçeğinde çizilir. Kayadan oyma yapılarda giriş, mekân boyutları, havalandırma bacaları, kaya kolon ve duvar ebatları ile komşu parsellere olan mesafeler belirtilir, detaylı ölçülendirme yapılır. Her bir mekân numaralandırılır. Kayadan oyma yapılarda bulunan bütün hacimlerin planları çizilir. Proje ve kat planlarında, mahal numaraları, mahal isimleri, ölçülendirme, pencere-kapı açılış yönleri, merdiven çıkış yönleri, kotlar ve malzeme açılımları ve kesit yerleri belirtilir. ç) Kesitler 1/50 ölçekte ve en az iki aks olacak şekilde çizilir. Kesitlerde galeri, loca, kaya kolon ve duvar boyutları ve üst üste gelen hacimler arasındaki döşeme kalınlıkları belirtilir. Kesitlerden en az bir tanesi havalandırma bacalarından ve girişten geçmeli, planlara uygun olarak mahal numaraları ve isimleri belirtmeli, duvar, kaya kolon ve döşeme malzeme açılımları gösterilir. d) Görünüşler kayadan oyma yapının dış mekânla ilişkisi olan bütün cephelerini içerir ve 1/50 ölçekli olarak çizilir. e) Detay paftaları 1/20 ölçekli olarak çizilir ve projeye eklenir. Detayların alındığı noktalar, plan ve/veya kesit üzerinde belirtilir. f) Mahal listesi hazırlanır ve projeyle birlikte teslim edilir. Yapı aplikasyon projesi MADDE 16 – (1) Parsele ait aplikasyon krokisine dayanılarak ve vaziyet planına göre yapının araziye aplikasyonunu sağlamak amacıyla, projesinde belirlenen yapı yaklaşma mesafelerinin, yapı projelerine göre köşe koordinatlarının ve röper noktalarının ülke koordinat sistemine uygun gösterildiği yapı aplikasyon projesi harita mühendislerince hazırlanır ve bu projelere uygun olarak gerekli imalatlar yapılır. Statik proje MADDE 17 – (1) Mimari projeye ve kaya kütle etüdü raporuna uygun olarak hazırlanan, yapının taşıyıcı sisteminin analiz ve hesapları ile kat planlarını, bunların kesitlerini ve detaylarını gösteren statik proje inşaat mühendislerince hazırlanır ve bu projelere uygun olarak gerekli imalatlar yapılır. Mekanik tesisat projesi MADDE 18 – (1) Kayadan oyma yapılarda gerekmesi halinde yapının nitelik, kullanılma amacı, yapı hacmi, yaşayacak ve çalışan kişi sayısı, depolanan ürünün ve malzemenin cinsi gibi ölçütler göz önünde bulundurularak, ihtiyaç duyulan mekanik ve yangın tesisatı projesi makine mühendislerince hazırlanır ve bu projelere uygun olarak gerekli imalatlar yapılır. (2) Yapılacak proje ve imalatlar, ilgili standart ve yürürlükteki mevzuata tâbidir. (3) Atık suların ve zeminde toplanması muhtemel yeraltı veya yağmur suları ile drenaj sularının bir toplama havuzuna yönlendirilmesi ve kayadan oyma yapı alanı dışına çıkarılmak suretiyle tahliye edilmesi esastır. Elektrik tesisat projesi MADDE 19 – (1) Kayadan oyma yapılarda; kayadan oyma yapının nitelik, kullanılma amacı, yapı hacmi, yaşayan ve çalışan kişi sayısı, ihtiyaç duyulan güç gibi ölçütler göz önünde bulundurularak, kuvvetli ve zayıf akıma ilişkin elektrik tesisatı ile yangın tesisatı projesi elektrik mühendisleri veya elektrik-elektronik mühendislerince hazırlanır. İmar mevzuatı gereği ya da ihtiyaca binaen kayadan oyma yapılarında yapılacak asansör projesi makine mühendisleri ile elektrik mühendisleri veya elektrik-elektronik mühendislerince birlikte hazırlanır ve bu projeye uygun olarak gerekli imalatlar yapılır. Projede tesisat için kullanılacak tüm malzemeler detaylı olarak belirtilir. (2) Elektrik tesisatında kullanılacak olan tüm ekipmanlar su tutmayacak biçimde, neme dayanıklı, ıslak zeminlere uygun ve su damlalarına karşı korunmuş tipte seçilir. Kablo ve pano tesisatlarının kıvılcım güvenlikli olması esastır. (3) Meydana gelebilecek kazaları önlemek ve/veya tahliyeleri kolaylaştırmak amacıyla, tesislerde çıkışı gösteren levhalar ile elektrik kaza ve tehlikelerine karşı uyaran ve cihazların nasıl kullanılacağını gösteren yazılı işletme yönerge ve işaretleri bulunur. Bu yönerge ve işaretler, her durumda görünür şekilde olur ve gerekiyorsa aydınlatılır. (4) Elektrik işletme araçlarının gerilim altında bulunan bütün devreleri boyunca yalıtımı yapılır veya doğrudan doğruya dokunmaya karşı korunaklı olarak düzenlenir. Herhangi bir elektrik kaçağı tehlikesi durumunda can, mal ve ekonomik kayıp risklerinin oluşmasını engellemek amacıyla elektrik tesisatının ilgili bölümleri topraklanır. Bu işlem, ilgili yönetmelik ve mevzuatlara tâbidir. (5) Tesisat girişine, sistemde meydana gelecek kaçak akımları tespit edip devreyi kesmek üzere kaçak akım koruma rölesi konulur. (6) Tesisat üç fazlı ise, eşzamanlılık da dikkate alınarak, projede fazların eşit yüklenmesine dikkat edilir ve kompanzasyon yapılır. (7) Yapılacak proje ve imalatlar, ilgili standart ve yürürlükteki mevzuata tâbidir. BEŞİNCİ BÖLÜM Çeşitli ve Son Hükümler Geçiş hükümleri MADDE 20 – (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapı ruhsatı düzenlenen yapılar için bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz. Mevcut başvurular ve yapılar GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin diğer maddelerinin yürürlüğe girdiği tarihten önceki yapı ruhsatı başvuruları; fen ve sanat kaidelerine ve ilgili mevzuata uygun olmak kaydıyla, bu Yönetmeliğin diğer maddeleri yürürlüğe girene kadar sonuçlandırılır. (2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce inşa edilmiş yapılara; fen ve sanat kaidelerine ve ilgili mevzuata uygun olmak kaydıyla, herhangi bir idari yaptırım uygulanmaksızın, bu Yönetmeliğin diğer maddeleri yürürlüğe girene kadar yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni düzenlenir. (3) Bu Yönetmeliğin diğer maddelerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce; ilgili idare meclisince uygulama imar planına dair karar alınmış ve kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgelerinde inşa edilmiş yapılara; fen ve sanat kaidelerine ve ilgili mevzuata uygun olmak kaydıyla, bu Yönetmelik hükümleri aranmadan ve herhangi bir idari yaptırım uygulanmaksızın uygulama imar planı onayını müteakip üç ay içerisinde yapı ruhsatı ve yapı kullanma izni düzenlenir. Yürürlük MADDE 21 – (1) Bu Yönetmeliğin; a) Geçici 1 inci maddesi yayımı tarihinde, b) Diğer maddeler 1/1/2018 tarihinde, yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.   Ekleri için tıklayınız.

 

İKALE SÖZLEŞMESİ
( İşveren) ile …………………. tarihinden bu yana ……….. olarak görev yapan A……………(Çalışan) (TC: ………… ), mevcut iş sözleşmesinin …………. tarihinde karşılıklı olarak sona erdirilmesi konusunda aşağıdaki şartlarda anlaşmışlardır.

1- Çalışan; iş sözleşmesini sona erdirmek istemiş, bu talebi de işveren tarafından kabul edilerek iş sözleşmesi aşağıdaki koşullarda karşılıklı olarak feshedilmiştir.
2- Taraflar serbest iradeleri ile iş sözleşmesini karşılıklı olarak feshetmişlerdir. Ancak karşılıklı anlaşma uyarınca çalışana işveren tarafından ———————————— TL ödeme yapılmıştır. Çalışan bu bedelin kıdem, ihbar, fazla mesai, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ücreti bedellerinin tamamını kapsadığını kabul etmektedir. Belirtilen bedel dışında … tarihinden ………… tarihine kadar geçen süre zarfı içerisinde, hak kazanmış olduğu maaş, fazla mesai, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve diğer tazminat bedellerinin ise ………………… TL olduğu ve bu bedelin ise işbu ikale sözleşmesi imzası müteakip ödendiğini kabul etmektedir.
3- Çalışan; işveren’den, iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak, kıdem, ihbar ve her türlü tazminat, işe iade, kötü niyet tazminatı, maddi ve manevi tazminat vb. dava hakların olmadığını kabul ile var olanlarından gayrikabili rücu feragat ettiğini kabul ve beyan eder.
4- Çalışanın bu zamana kadarki çalışmalarından kaynaklanan ve 2. maddede yer alan alacakları dışında ücret, fazla çalışma, prim, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti gibi hiçbir alacağı kalmamış olup, tüm hakları ödenmiştir. Çalışan bu nedenle işveren’i gayri kabil-i rücu ibra ettiğini kabul eder.
5- Çalışan; kanunlardan ve hizmet sözleşmesinden doğan fazlayı talep içeren tüm dava, hak ve alacaklarından da feragat ettiğini kabul, beyan ve taahhüt eder.

Çalışanın talebi ve İşveren’in uygun görmesi üzerine iş bu İkale Sözleşmesi 2 nüsha olarak tarafların serbest iradeleri ile iki şahit huzurunda imzalanmıştır. 16.03.2016

İşveren İşçi

Tanık Tanık

[googleapps domain=”docs” dir=”forms/d/e/1FAIpQLSe-DfSsIbhsMcnDvcMOowywrqARrTrWJI3SQ7MQmjh3vXZ7KQ/viewform” query=”embedded=true” width=”760″ height=”500″ /]

[googleapps domain=”docs” dir=”forms/d/e/1FAIpQLSekEZu0A-W4uSdWjB5niz8Po8viUydfJM3TmP6Dpvtbgtzagg/viewform” query=”embedded=true” width=”760″ height=”500″ /]

1
KOOPERATİF BİLGİ SİSTEMİNE İLİŞKİN USUL VE ESASLAR
I. Ticaret İl Müdürlüklerinin Sorumlulukları
1. Ticaret İl Müdürlükleri illerinde kurulu bulunan tüm kooperatif ve üst
kuruluşları ile ortaklarına Koop-Bis projesini yazışma ve/veya yerel imkânlarla duyuracaklar
ve kullanımı için yönlendirme yapılmasına ihtiyaç duyulan noktalarda, İl Müdürlükleri olarak
gerekli destek verilecektir.
2. Genel kurul toplantısı öncesi veya sonrası yapılacak başvurular sırasında konunun
önemi hakkında kooperatif yöneticilerine bilgi verilecek ve ekte yer alan kullanıcı rehberinin
bir nüshası da teslim edilecektir.
3. Kooperatiflerin teknik bilgi ihtiyacı ve gerekli diğer destekler, İl Müdürlüklerince
uygulamalı eğitim ve duyuru gibi yollarla karşılanacaktır. İhtiyaç görülen hallerde, kooperatif
ortak ve yöneticilerine yönelik Koop-Bis eğitim organizasyonları için gerekli koşulların İl
Müdürlüklerince sağlanmasının ardından eğitimci görevlendirilmesi amacıyla
Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü ile temas sağlanabilecektir.
4. Kooperatif sorumluları ve İl Müdürlüğü personelince yapılacak veri girişlerinin
düzenli şekilde yapılması İl Müdürlerince takip edilecektir. Veri girişine ilişkin gelişmeler ve
ortaya çıkan sorunlar Bakanlığımıza bildirilecektir. Kooperatif yöneticilerinin ortak
girişlerini düzenli olarak yapmaları ve genel kurullarda kullanılacak hazirun listelerinin
sistem üzerinden temin edilmesi esas olacaktır. Zorunluluk durumları haricinde sistem dışı
oluşturulan hazirun listeleri dikkate alınmayacaktır.
5. Kurum kullanıcıların sisteme girebilmesi için kullanıcı adı ve şifrelerinin
tanımlanması ve diğer sistem talepleri Bakanlığımızın kurumsal elektronik posta altyapısı
aracılığıyla Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü Bilgi İşlem Şubesi [email protected]
e-posta adresine “* Yetki Talep Formu” doldurularak iletilecektir. Genel Müdürlük gerekli
gördüğü durumlarda resmi yazı talep edebilir.
(* Yetki Talep Formu e-posta ile İl Müdürlüklerine bildirilecektir)
6. Yeni kuruluşu yapılan kooperatifler ile kuruluşu önceden yapıldığı halde sisteme
eklenmediği tespit edilenlerin, İl Müdürlükleri personelince sisteme eklenmesi yapılacak,
kooperatif künyeleri düzenli olarak güncellenecektir.
7. İl Müdürlükleri, kooperatiflerin düzenledikleri genel kurulların ardından yönetim,
denetim ve tasfiye kurulları bilgilerini sisteme işleyecektir.
8. Bu sistemde yer alan bilgilerin amacı dışında veya kötüye kullanılması ve kişisel
verilerin gizliliğine riayet edilmemesi durumunda disiplin ve ceza sorumluluğu ilgili
kullanıcıya ait olup, Ticaret İl Müdürleri personelin bu hususlarda gerekli dikkat ve özeni
göstermesini sağlamakla yükümlüdür.
9. İl Müdürlüğü kullanıcıları sistem kullanımı esnasında aşağıda hususlara dikkat
etmelidir;
a) Kooperatif üst kuruluşlarının bilgisayar kayıtlarında ortak olan kooperatif sayısı
yerine sehven temsilci sayısı işlenmektedir. Ayrıca, bir kooperatifin üst birliğe bağlama ve
2
birlikten ayırma işlemlerinin etkin ve düzenli bir şekilde yapılmaması nedeniyle, Kooperatif
Temel Bilgisinde bulunan ortak sayısı ile Birliğe bağlı kooperatif sayıları gerçekte birbirini
tutmamaktadır.
b) Uygulamalar sırasında yapılan hataların düzeltilmesi ile ilgili olarak kurum
kullanıcılara gönderilen e-postalara olumlu veya olumsuz bir cevap verilmemekte, sağlıklı
sonuç alınamamaktadır. Gönderilen e-postalarda yapılması belirtilen işlemler ivedilikle
tamamlanarak bilgi dönülmelidir.
c) Genel kurul toplantısında yapılan seçim sonucunda mevcut kurulların tekrar
yönetim ve denetim kuruluna seçilememesi halinde ‘Göreve Başlama Tarihi’ değiştirilmeden
‘Görev Bitiş Tarihi’ seçilmelidir. ‘Ayrılış Nedeni’ ayrıldı seçilerek kayıt güncellenmelidir.
ç) Mevcut kurullar tekrar seçilmiş ise ‘Göreve Başlama Tarihi’ değiştirilmeden eksik
bilgi adres, T.C. Kimlik No gibi verileri güncellenmelidir.
d) Genel kurul toplantı sonucunda eskiden görev yaparak görevden ayrılan ve tekrar
ileriki yeni bir genel kurulla göreve gelen Yönetim, Denetim Kurulu üyeleri yeni kayıt olarak
işlemi yapılmalıdır. Eski kayıtlar üzerinden değişiklik yapılmamalıdır.
e) Kooperatif genel kurul toplantısında tasfiye kararı alınmış ise tasfiye kurullarının
sisteme işlenmesi tasfiye ve yönetim kurulu aynı kişilerden oluşmuş ise Yönetim Kurulunun
aynı zamanda Tasfiye Kurulu olarak da işlenmesi gerekmektedir.
f) Kooperatif panelinden kooperatifin hukuki durumuna Tasfiye ya da Terkin
yapılmamalı ancak Ticaret sicil gazetesi geldiğinde bu işlem gerçekleştirilmelidir.
10. İl Müdürlükleri, kooperatif unvanlarının uygunluğunu denetlerken sistem
üzerinden unvan araştırması yapmalı ve ayrıca aşağıdaki kurallara dikkat etmelidir;
a) Unvanlar bir veya birden çok kelimeden oluşabilir. Bu ve benzer durumlarda sorgulama
yapılırken unvan bitişik ve ayrı yazılarak sorgu yapılmadır.
Örnek: hem “güzel kent”, hem de “güzelkent” yazılarak sorgulama yapılması gerekmektedir.
b) Kooperatif ve üst kuruluşlarının unvanlarında kamu kurum ve kuruluşlarının
unvanlarına yer verilememektedir.
c) Türk, Türkiye ve Milli kelimelerinin tek başına veya ek olarak kullanılabilmesi
Bakanlar Kurulu izni ile mümkündür.
ç) Köylerin tüzel kişilik olması nedeniyle köy adları kullanılamaz.
d) Unvanların ülke çapında korunabilmesi için unvan sorgulamaları Türkiye genelinde
yapılmalıdır.
e) Unvanlar bir veya daha fazla kelimeden oluşabilir.
f) İyi niyet esasları göz önünde bulundurulmak kaydıyla (olumlu izlenimler bırakarak
belirli bir güven inşa etmiş şirket ve kooperatif unvanlarını çağrıştırır benzer unvanlar
oluşturmamak) daha önceden kurulmuş bir unvana, karışıklığa neden olmayacak şekilde bir
eklenti yapılması ile yeni unvan oluşturulabilir.
g) Kullanılacak unvanların anlamlı kelimelerden oluşması ve açılımı olmadan
anlamsız kısaltmalara yer verilmemesi gerekmektedir.
ğ) Kooperatiflerin unvanlarında rakamsal ifadeler kullanılmamalıdır.
h) Unvanlarda noktalama işaretleri kullanılmamalıdır.
ı) Mesleki gruplara ilişkin unvanların örneğin; Hakimler, Savcılar, Doktorlar,
Avukatlar, Mühendisler vb. türdeki kelimeler ilk bakıldığında farklı bir intiba bırakarak iyi
niyet esasları çerçevesinde farklı değerlendirilebileceğinden bu tür kelimeler içeren unvanlar
kullanılmamalıdır.
i) Daha önce kuruluşu yapılmış ve Bakanlık bilgisayar sisteminde mevcut olan
kooperatiflerin arama yapılmadan (Unvan, sicil, yönetim, denetim kurulları) tekrar kuruluşu
yapılmakta olup, bu nedenle oluşan mükerrer kayıtlar kooperatif istatistiklerinde hatalı
bilgiye neden olmaktadır.
3
j) Mevcut ve yeni kurulan kooperatif kayıtlarında; unvanın başına sistemden otomatik
geldiği için eklenmesine gerek olmayan “S.S.” veya “SS” eklenmemeli, unvanın
devamına kooperatif türü yazılmamalıdır.
k) Çift haneli sicil numaraları işlenirken tire ” – ” yerine taksim ” / ” yazılmakta olup,
arandığında mevcut “-” li kayıt bulunamadığı için yeniden kuruluş yapılmakta bu da yine
mükerrer kayıt oluşumuna neden olmaktadır. Bu durumdan kaçınılmalıdır.
II. Kooperatif Sorumlularının Yükümlülükleri
1. Kooperatif portalına http://koopbis.gtb.gov.tr web adresi üzerinden veya e-devlet
üzerinden Gümrük ve Ticaret Bakanlığı e-hizmet menüsü linkinden e-devlet oturumu açılarak
giriş yapılacaktır.
2. Bir kooperatife ortak olduğu halde sistemde ortağı olduğu kooperatifin bölümüne
erişemeyen kişi kooperatif yetkilileriyle iletişime geçerek kendisinin ortak olarak sisteme
eklenmesini talep etmelidir. Talep üzerine dahi kooperatife ortak olarak eklenmeyen kişi olası
hak kayıplarının önüne geçmek için hukuki yollara başvurmalıdır.
3. Bir kooperatifin yönetim kurulu üyesi olduğu halde sistem tarafından ilgili
kooperatif verilerine erişim yetkisi sağlanmayan kişi Ticaret İl Müdürlüklerine, yönetim ve
denetim kurullarının tescil evrakları da dahil durumunu gösterir belgelerle müracaat ederek
ilgili kooperatifin yönetim veya denetim kurulu üyesi olarak kendini tanımlatmalıdır.
4. Kooperatife genel müdür veya Koop-Bis vekili/yetkilisi atanması durumunda
yönetim kurulu üyelerinden biri, durumu gösterir belgelerle Ticaret İl Müdürlüğüne müracaat
ederek ilgili kooperatif genel müdürünün veya Koop-Bis vekilinin sisteme tanıtılması, bu
görevden ayrılma halinde de görevden çıkarılması sağlanmalıdır.
5. Kooperatif yetkilileri ortaklarını eksiksiz bir şekilde sisteme eklemelidir. Sistemde
var olan entegrasyon sayesinde T.C. kimlik numarası ve doğrulama bilgisinin girilmesiyle
ortağa ilişkin birçok bilgi otomatik olarak çekileceğinden bu işlem kolaylıkla yapılabilecektir.
Kooperatif portalına kaydedilecek hususlar şunlardır;
a) Ortaklıktan çıkarılması henüz kesinleşmeyen kişilere ilişkin olarak yönetim
kurulunun çıkarma kararının tarihi ve numarası, çıkarılmaya ilişkin ihtarnamelerin tarih ve
numarası, genel kurula veya mahkemeye itiraz edilip edilmediği,
b) Ortaklığın devri halinde devre ilişkin yönetim kurulu kararının tarih ve numarası,
c) Ortağın ölümü durumunda yerine bildirilen kişinin adı ve soyadı ile kimlik bilgileri,
ç) Ortağın mesleği vb. hususlar.
6. Kooperatif ortaklığına giriş ve çıkışa ilişkin olarak yapılan her türlü işlem (ortaklığa
giriş, ortaklığın devri, ortağın ölümü, çıkma, çıkarılma, tüzel kişi ortağı temsil eden kişilerde
değişiklik olması vb. durumlarda) konuyla ilgili olarak yönetim kurulu kararının alınmasının
ardından yedi gün içinde elektronik ortamda Kooperatif Bilgi Sistemine de işlenecektir.
7. Kooperatif ve üst kuruluşlarının genel kurul toplantıları öncesinde hazırlamak
zorunda oldukları hazirun listelerinin Kooperatif Bilgi Sisteminde kayıtlı ortak listeleri ile
uygunluk içinde bulunması sağlanmalıdır. Bu hususlar kooperatif yönetim kurulunun
sorumluluğu altındadır.

[vimeo 130185054 w=640 h=360]

Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü / Koop-Bis from MEDYA on Vimeo.