Küçük sanayi sitelerinden oluşan organize sanayi bölgeleri, olağan genel kurul toplantılarını her yılın ilk altı ayı içerisinde yapmak zorundadır-EVREN ÖZMEN

Küçük sanayi sitelerinden oluşan organize sanayi bölgeleri, olağan genel kurul toplantılarını her yılın ilk altı ayı içerisinde yapmak zorundadır. Organize Sanayi Bölgesi; katılımcıların ödemesi gereken arsa ve alt yapı katılım payları, su, elektrik, doğalgaz, arıtma tesisi vb. tüketim bedelleri, işletme ve yönetim aidatları ve bunların gecikme cezalarını kooperatif ve/veya site yönetimlerinden, katılımcıların aczi veya organ oluşturamaması nedeniyle tahsil edemediği hallerde ise, alacağı hizmetin kullanım oranlarına göre iş yeri sahiplerinden talep ve tahsil eder.

Organize Sanayi Bölgelerinde Huzur haklarının üst sınırı-MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

Parasal haklar ve özlük hakları

Kooperatiflerde Yönetim Kurulu

Madde 17 – (Değişik: 18/6/2017-7033/50 md.) Müteşebbis heyet ile yönetim ve denetim kurullarının üyelerine, müteşebbis heyet tarafından tespit edilen tutarda huzur hakkı ödenebilir. Ödenecek bu huzur hakkının aylık toplam tutarı, her yıl Yüksek Planlama Kurulunca belirlenen kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarının yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen net aylık ücreti aşamaz. Müteşebbis heyet üyelerinden kamu personeli olanlara 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 12 nci maddesi çerçevesinde ödeme yapılır. Genel kurula geçen ve müteşebbis heyetin görevinin sona erdiği OSB’lerde yönetim ve denetim kurulu üyelerine, genel kurul tarafından tespit edilecek tutarda huzur hakkı ödenebilir. Huzur hakkı ödemeleri OSB’nin Bakanlıktan aldığı kredi dışında, kendi kaynaklarından yapılır. Aynı OSB organlarında birden fazla görevi bulunanlara, bu görevlerinden sadece biri için huzur hakkı ödenir.

KOOPERATİFLERDE GENEL KURUL TUTANAĞINI TESCİLE VERMEDEN ÖNCE DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR-MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

KOOPERATİF GENEL KURUL TUTANAĞI TESCİLE VERİLMEDEN ÖNCE DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR-EVREN ÖZMEN

Anonim şirket ve kooperatiflerin genel kurul tutanaklarında ve hazirun cetvelinde, yönetim kurulu başkanının veya görevlendireceği yönetim kurulu üyesinin imzası bulunmalıdır.

Ekran Resmi 2018-02-09 22.16.40

Kooperatifler Kanunu ve ana sözleşmeye aykırı olarak, kooperatiflerin genel kurullarında karar alındığı hallerde veya kooperatif genel kurullarında toplantı ve/veya karar nisabının bulunmadığının sayısal olarak tespit edildiği durumlarda, alınan kararlar geçerli değildir ve bu şekilde geçersizlikle malûl kararların tescilinin yapılması da hukuken mümkün değildir. Kooperatiflerin genel kurullarında, toplantı süresince, toplantı nisabının devam etmesi gerekmekte olup; toplantı nisabı ortadan kalktığı anda, toplantı bitirilmelidir. Bu şekilde; genel kurul süresince, toplantı nisabının korunmadığı genel kurulların (genel kurullarda alınan kararların) tescil edilmesi hukuken mümkün değildir.

Kooperatiflerin genel kurullarında, yönetim kurulu ve denetim kurulu seçimi yapıldığı takdirde, seçilen asil üye sayısı kadar yedek üyenin de seçilmesi gerekmektedir.

SORULARINIZ İÇİN

Hata: İletişim formu bulunamadı.

Organize Sanayi Bölgeleri ile küçük sanayi sitelerinin altyapı yatırımlarına KDV istisnası getirilmektedir. 

Organize Sanayi Bölgeleri ile küçük sanayi sitelerinin altyapı yatırımlarına KDV istisnası getirilmektedir.

shout_1515906769465

Bu Kanunun 29 uncu maddesiyle, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun “Araçlar, kıymetli maden ve petrol aramaları ile ulusal güvenlik harcamaları ve yatırımlarda istisna” başlıklı 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenmesi öngörülen bent ile organize sanayi bölgeleri ile küçük sanayi sitelerinin, su, kanalizasyon, arıtma, doğalgaz, elektrik, haberleşme tesisleri ile yol yapımına ve küçük sanayi sitelerindeki iş yerlerinin inşasına ilişkin, organize sanayi bölgeleri ile küçük sanayi sitelerine veya bunlar tarafından oluşturulan iktisadi işletmelere yapılan mal teslimleri ile hizmet ifaları katma değer vergisinden istisna tutulmak suretiyle yatırımlar üzerindeki katma değer vergisi yükünün azaltılması amaçlanmaktadır.

Organize sanayi bölgeleri ile küçük sanayi sitelerine veya bunlar tarafından oluşturulan iktisadi işletmelere istisna kapsamında teslimde bulunan veya hizmet ifa eden mükelleflerin mal ve hizmet alımları ise genel hükümlere göre KDV’ye tabi olacaktır.

ENDÜSTRİ BÖLGELERİ YÖNETMELİĞİ-EVREN ÖZMEN

Endüstri Bölgesi Nedir ?

9 Şubat 2018 CUMA Resmî Gazete Sayı : 30327
YÖNETMELİK
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

ENDÜSTRİ BÖLGELERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, endüstri bölgelerinin kurulması, yönetimi ve işletilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Endüstri Bölgeleri Koordinasyon Kurulu ve  yönetici şirketin teşkili, görevleri ve çalışmaları, endüstri bölgelerinin yer seçimi, kamulaştırılması, ihalesi, altyapı ve üstyapısı için gerekli etüt, plan ve projelerin yaptırılması, onaylanması veya vize edilmesi, ilgili ruhsat ve izinlerin verilmesi, inşaat işlerinin yapılması, tahsis edilen ödeneklerin harcanması, yatırım izninin verilmesi, münferit yatırım yeri ve özel endüstri bölgelerinin kurulması, yönetilmesi ve faaliyete geçmesine ilişkin usul ve esaslar ile 9/1/2002 tarihli ve 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanununun uygulanmasına ilişkin diğer hususları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/1/2002 tarihli ve 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanununun 5 inci maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 ve 9 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;

a) Altyapı: Yol, atık su, yağmur suyu, içme ve kullanma suyu hatları, kanalizasyon, YG-AG elektrik şebekesi, enerji nakil ve doğal gaz hatları, zemin iyileştirme, peyzaj, drenaj, istinat ve ihata duvarı, köprü, gölet, arıtma tesisi, sondaj, isale ve terfi hatları, su depoları, haberleşme hatları, boru iletim hattı, dekopaj, tünel, viyadük, demiryolu hemzemin geçidi, demiryolu hattı, liman, deniz dolgusu, iskele, rıhtım, su sondaj kuyusu, imalat, ihzarat, nakliye, yıkma, güçlendirme, montaj ve benzeri işleri,

b) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

c) ÇED: Çevresel etki değerlendirmesini,

ç) Bölge: Ülke ekonomisini uluslararası rekabet edebilir bir yapıya kavuşturmak, teknoloji transferini sağlamak, üretim ve istihdamı artırmak, yabancı sermaye girişini hızlandırmak ve özellikle üretim maliyetleri açısından büyük ölçekli yatırımlar için uygun sanayi alanları oluşturmak üzere Kanun uyarınca kurulacak endüstri bölgelerini,

d) Kurul: Endüstri Bölgeleri Koordinasyon Kurulunu,

e) Eşik analizi: Endüstri bölgesi kurulabilecek alanların belirlenmesi amacıyla çeşitli kamu ve özel kurum ve kuruluşların mevcut/inşaat/proje safhasındaki bilgilerinin ve/veya yatırımlarının 1/100.000 veya 1/25.000 ölçekli topoğrafik harita üzerine işaretlenmesi ile yapılan analizi,

f) Fizibilite raporu: Şekli Bakanlık tarafından belirlenen ve talep edilen alanın konumu, kadastral durumu ve diğer fiziki özellikleri ile bölgede yer alacak sektör ve faaliyetlere ilişkin bilgileri içeren raporu,

g) Genel Müdürlük: Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünü,

ğ) İhtisas endüstri bölgesi: Kalkınma planlarında belirtilen ileri teknoloji sektörlerinden birini kullanan ve araştırma geliştirmeye imkan tanıyan bilişim teknolojisi, tıp teknolojisi ve tarımsal endüstri gibi aynı alanlarda faaliyet gösteren bölgeyi,

h) Kanun: 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanununu,

ı) Katılım payı: Yönetici şirketi tarafından bölgenin yönetilmesi ve işletilmesi için gereken harcamaları karşılamak üzere bölgede faaliyette bulunan yatırımcılardan alınacak bedeli,

i) Münferit yatırım yeri: Yerli ve/veya yabancı yatırımcılar tarafından talep edilmesi durumunda, kalkınma planlarında belirtilen öncelikli sektörler içerisinde yer alan ya da yüksek veya orta yüksek teknoloji kapsamına giren ve belli kriterleri karşılayan yatırımlar için tahsis edilebilecek alanı,

j) Önerilen alanlar: Yer seçimi etüdü sonucunda endüstri bölgesi alanı olarak Bakanlık tarafından Endüstri Bölgeleri Koordinasyon Kuruluna önerilen alanları,

k) Özel endüstri bölgesi: Önerilen alanın en az %51’inin mülkiyetine ve/veya varsa süreleri ile sınırlı olmak kaydıyla irtifak hakkına veya kullanma iznine sahip gerçek ya da tüzel kişilerin başvurusu üzerine ilan edilebilecek endüstri bölgesini,

l) Özet değerlendirme raporu: Fizibilite raporu ile yer seçimi etüt raporu bilgilerinin özetlendiği ve Bakanlıkça Kurula sunulan raporu,

m) Sabit yatırım tutarı: Yatırım için gerekli; arsa bedeli, etüt, proje giderleri, arazi düzenlenmesi ve hazırlık yapıları, bina inşaat giderleri, ana fabrika makine ve teçhizat giderleri, yardımcı işletmeler makine ve teçhizat giderleri, ithalat ve gümrükleme giderleri, taşıma ve sigorta giderleri, montaj giderleri, taşıt araçları, işletmeye alma giderleri, genel giderler ve diğer giderlerin toplam tutarını,

n) Sağlık koruma bandı: 24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu gereği, endüstri bölgesi sınırları içinde bırakılması gereken yapılaşmaya kapalı alanı,

o) Yatırımcı: Endüstri bölgesinde faaliyet göstermeyi planlayan gerçek ya da tüzel kişiyi,

ö) Yatırımcı başvuru formu: Şekli Bakanlık tarafından belirlenen ve ilan edilmiş bir endüstri bölgesinde yatırım yapmak isteyen yatırımcılar tarafından doldurulması gereken formu,

p) Yer seçimi etüt raporu: Endüstri bölgesi kurulabilecek nitelikleri taşıyan alanların tespiti için yapılan yer seçimi etüdü sonucu Bakanlıkça hazırlanan raporu,

r) Yerleşim ve Yapılaşma Talimatnamesi: Endüstri bölgesi olarak ilan edilen alan içinde yapılacak imar planı çalışmalarında kullanılacak emsal, yapı çekme mesafesi, yükseklik, parsel düzeni, cephe genişliği, parsel derinliği gibi yapılaşma koşullarını standart olarak belirleyen Bakanlıkça çıkarılacak talimatnameyi,

s) YG-AG: Yüksek gerilim, alçak gerilimi,

ş) Yönetici şirket: Kanuna uygun ve anonim şirket olarak kurulan, münferit yatırım yeri ve özel endüstri bölgeleri dışındaki endüstri bölgelerinin yönetimi ve işletilmesinden sorumlu şirketi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvuru, Yer Seçimi, İlan ve Ödenek Temini

Başvuru

MADDE 5 – (1) Bakanlık, kurum ve kuruluşların veya yönetici şirketin başvurusuna istinaden veya resen yer seçimi etüdü yapmak suretiyle endüstri bölgelerinin kurulması önerisinde bulunabilir.

(2) Endüstri bölgesi kurulması talebinde bulunan kurum ve kuruluşlar veya yönetici şirket; talepleriyle ilgili fizibilite raporunu hazırlayarak Bakanlığa başvurur.

(3) Sunulan fizibilite raporunun Bakanlıkça incelenmesinin ardından uygun görülmesi durumunda Bakanlıkça yer seçimi etüdü yapılır. Söz konusu fizibilite raporunun uygun bulunmaması durumunda ise başvurunun uygun bulunmadığı başvuru sahibine bildirilir.

(4) Bakanlıkça resen yapılan çalışmalarda söz konusu fizibilite raporu Bakanlıkça hazırlanır ya da hazırlattırılır. Fizibilite raporu sonucunda Bakanlıkça endüstri bölgesi kurulması kararının verilmesi durumunda yer seçimi etüdü yapılır.

(5) Münferit yatırım yerine ilişkin hükümler Dokuzuncu Bölümde, özel endüstri bölgesine ilişkin hükümler On Birinci Bölümde düzenlenmiştir.

Yer seçimi etüdü

MADDE 6 – (1) Başvurunun uygun bulunması durumunda yer seçimi etüt çalışmalarına başlanır.

(2) Etüdü yapılacak alanlar hakkında görüş, bilgi, belge ve haritalar; ilgili kurum ve kuruluşlardan Bakanlıkça talep edilir.

(3) Otuz gün içinde nihai kurum görüşlerinin Bakanlığa bildirilmesi zorunludur. Bu süre içerisinde görüşünü bildirmeyen kurumların görüşü Bakanlık tarafından olumlu kabul edilir.

(4) İhtiyaç duyulan görüş, bilgi, belge ve haritaların temin edilmesinin ardından Bakanlık tarafından mahallinde yer seçimi etüdü yapılarak talebin ihtiyaçlarını karşılayabilecek büyüklükte alanlar tespit edilir.

(5) Tespit edilen alanlara ilişkin olarak uygun ölçekte eşik analizi haritası ile yer seçimi etüt raporu hazırlanır.

Görüşü talep edilen kurum ve kuruluşlar

MADDE 7 – (1) Yer seçimi sürecinde Bakanlık tarafından Çevre ve Şehircilik, Ekonomi, Enerji ve Tabii Kaynaklar, Gıda, Tarım ve Hayvancılık, Kültür ve Turizm, Maliye, Milli Savunma, Orman ve Su İşleri, Sağlık, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlıkları ile il özel idaresi veya yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığının; tespit edilen alanların belediye sınırları içerisinde olması halinde ise ilgili belediyenin/büyükşehir belediyesinin  görüşleri alınır.

(2) Gerekli görülmesi halinde Bakanlık tarafından diğer kurum ve kuruluşların da görüşleri alınabilir.

Eşik analizi haritası ve yer seçimi etüt raporunun hazırlanması

MADDE 8 – (1) 6 ncı maddeye dayanılarak ihtiyacı karşılayabilecek büyüklükte tespit edilen alanlar için 7 nci madde çerçevesinde temin edilen bilgiler işlenerek uygun ölçekte eşik analizi haritası ve bahse konu alanlara ilişkin aşağıdaki başlıkları içerecek şekilde yer seçimi etüt raporu hazırlanır:

a) Mevkii,

b) Şehir merkezine uzaklığı ve hangi yönde kaldığı,

c) Çevresinde bulunan diğer yerleşim merkezlerinin (köy, kasaba) neler olduğu, uzaklıkları ve hangi yönde kaldığı,

ç) Büyüklüğü,

d) Mülkiyet ve kadastro durumu ve tahmini arazi maliyeti,

e) Karayolu, demiryolu, havayolu, denizyolu ulaşım altyapısına göre durumu,

f) İhtiyaç duyulabilecek tahmini içme ve kullanma suyu ile elektrik gücü, doğal gaz temin kaynakları,

g) Tahmini atıksu ve katı atık miktarı, bertarafına ilişkin alıcı ortam varlığı,

ğ) Tarım arazilerinin sınıfları, mevcut arazi kullanım durumu, çevresindeki alanların mevcut ve planlama durumu,

h) İdari, imar ve mücavir alan sınırlarına göre konumu,

ı) Varsa çevre düzeni planına göre kullanım fonksiyonu,

i) Eğimi ve yönü, heyelana maruz kalma durumu,

j) Bulunduğu deprem kuşağı,

k) Hakim rüzgar yönü itibarıyla yakınındaki yerleşim merkezlerine etkisi,

l) Genişleme olanağının bulunup bulunmadığı, çevresinde konut ve yan sanayi, diğer ihtiyaç duyulabilecek destek ve hizmet birimlerinin yerleşimine uygun alan bulunup bulunmadığı,

m) Özel çevre koruma bölgeleri, sit alanları, milli parklar, tabiat parkları, tabiatı koruma alanları ve tabiat anıtları, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları, sulak alanlar, doğal anıtlar gibi koruma alanları ile uluslararası sözleşmeler gereği korunması gereken alanlara göre konumu,

n) Drenaj durumu,

o) Taşkına maruz kalma durumu,

ö) Yeraltı ve yüzeysel içme ve kullanma suyu kaynaklarına ve havzalara göre konumu,

p) Maden varlığı ve mevcut maden işletmelerinin durumu.

Tespit edilen alanların Kurula önerilmesi

MADDE 9 – (1) Özet değerlendirme raporu Bakanlık tarafından hazırlanarak Kurula gönderilir ve Kurul üyeleri tarafından, önerilen alanlara ilişkin gerekli inceleme yapılır.

Bölge ilanı

MADDE 10 – (1) Önerilen alanlar, Kurul tarafından uygun görülmesi halinde Bakan onayıyla Bakanlar Kuruluna sunulur ve endüstri bölgesi ilanına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararının Resmî Gazete’de yayımlanması ile endüstri bölgesi alanı kesinleşir. Bölge sınırları dışında kalan ancak trafo, yol bağlantısı gibi altyapı için gerekli olan araziler de Bakanlar Kurulu Kararına istinaden endüstri bölgesi alanına dahil edilebilir.

(2) Endüstri bölgesi olarak ilan edilen alanlar yatırım için gerekli olan sosyal, idari, lojistik, ticari vb. faaliyetler haricinde hiçbir şekilde başka amaçlarla kullanılamaz.

(3) Kurum ve kuruluşlardan gelen Bölge kurulmasına yönelik başvurularda başvuru sahibi tarafından, Bakanlıkça resen yapılan çalışmalarda ise Bölgenin kurulacağı il sınırları içindeki varsa sanayi odası, yoksa ticaret ve sanayi odası tarafından Kurul kararının Bakanlar Kuruluna sunulmasından önce yönetici şirketin kurulmuş olması zorunludur.

Önerilen alanların Kurul tarafından uygun görülmemesi

MADDE 11 – (1) Kurul yaptığı değerlendirmeler sonucunda önerilen alanlarda Bölge kurulmasını uygun bulmayabilir. Bu durum, gerekçeli Kurul kararı ile birlikte başvuru sahibine bildirilir.

Ödenek temini

MADDE 12 – (1) Bir alanın endüstri bölgesi ilan edilmesinin ardından, Bakanlar Kurulu kararına istinaden Yılı Programı ile Yılı Programının Uygulanması, Koordinasyonu ve İzlenmesine Dair Karar çerçevesinde Bakanlık yatırım programına ödenek tahsis edilir. Endüstri bölgelerinin kurulması için gerekli kamulaştırma bedeli, altyapı ile ilgili giderler ve 47 nci maddede sayılan kalemlerle ilgili harcamalar Bakanlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Kamulaştırma ve İhale

Kamulaştırma

MADDE 13 – (1) Bölgeler içinde kalan özel mülkiyete ait taşınmazlar kamulaştırılır. Kamulaştırma işlemleri Bakanlık tarafından yapılır ya da yaptırılır. Kamulaştırılan taşınmazlar Hazine adına tescil edilir. Gerekli hallerde, 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27 nci maddesi hükümlerine göre acele kamulaştırma yapılabilir.

(2) Bölge içinde kalan ve mülkiyeti Hazineye ait olan taşınmazlar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler Kanunun amacına uygun olarak kullanılmak üzere Maliye Bakanlığınca endüstri bölgesi olarak tahsis edilir. Ayrıca Bölge sınırları dışında kalan ancak trafo, yol bağlantısı gibi altyapı için gerekli olan araziler de kamulaştırılarak Hazine adına tescil edilir.

(3) Bölge içinde kalan ve mülkiyeti Hazineye ait olan taşınmazlar ile bedeli Bakanlık bütçesinden karşılanmak suretiyle kamulaştırılarak Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde kırk dokuz yıl süreyle yönetici şirket lehine bedeli karşılığında; kamulaştırma bedeli yönetici şirket tarafından karşılanarak Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde ise kırk dokuz yıl süreyle yönetici şirket lehine bedelsiz olarak irtifak hakkı tesis edilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise kırk dokuz yıl süreyle kullanma izni verilir. İrtifak hakkı ve kullanma iznine ilişkin tüm işlemler Maliye Bakanlığınca yapılır.

İhale

MADDE 14 – (1) Bakanlık tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen endüstri bölgeleri ile ilgili etüt, altyapı proje işlerinin gerçekleşmesine yönelik her türlü mal veya hizmet alımı ile yapım işleri ihaleleri, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ile bu Kanunlar kapsamında çıkarılan ilgili mevzuata uygun olarak Bakanlıkça gerçekleştirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İmar Planı Yapımı Esasları

Planlama sınırı

MADDE 15 – (1) Endüstri bölgesi imar planı sınırı, Bakanlar Kurulu Kararı ile kesinleşen bölge sınırının 1/5000 ölçekli kadastral pafta veya tapulama paftaları üzerine adapte edilmesiyle oluşturulur.

Halihazır harita yapımı

MADDE 16 – (1) Halihazır haritalar 23/6/2005 tarihli ve 2005/9070 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda, Bakanlık veya yönetici şirket tarafından hazırlattırılır.

(2) Halihazır haritalar, teknik kontrolleri ve kesin kabul işlemleri tamamlandıktan sonra Bakanlıkça onaylanır.

Jeolojik ve jeoteknik etüt

MADDE 17 – (1) Endüstri bölgelerinin halihazır haritası yapıldıktan sonra Bakanlıkça hazırlanan Jeolojik ve Jeoteknik Etüt Teknik Şartnamesi doğrultusunda Bakanlıkça veya yönetici şirketçe belirlenen etüt/proje firması tarafından hazırlanacak jeolojik ve jeoteknik etüt raporu ilgili kurum tarafından onaylanır.  Jeolojik ve Jeoteknik Etüt Raporu imar planına esas teşkil eder.

İmar planı ölçeği

MADDE 18 – (1) Endüstri bölgesi imar planı 1/5000 ölçeğinde nazım imar planı ve 1/1000 ölçeğinde uygulama imar planı olarak hazırlanır. İmar planları plan açıklama raporu ve ekleri ile bir bütündür.

İmar planı hazırlama çalışması

MADDE 19 – (1) İmar planları; Bölgenin seçilmesine altlık oluşturan eşik analizi haritası ile yer seçimi etüdüne ilişkin kurum görüşleri, bölgenin coğrafi, demografik özellikleri, Bölgede yatırım yapacak yatırımcıların belli olması halinde planlanan yatırım özellikleri etüt edilerek Bakanlık veya yönetici şirketçe belirlenen plan müellifi tarafından hazırlanır ve Bakanlığa sunulur.

İmar planı yapımı

MADDE 20 – (1) Endüstri bölgelerinde yapılaşma koşulları ve teknik esaslar Bakanlık tarafından hazırlanan Yerleşim ve Yapılaşma Talimatnamesi çerçevesinde belirlenir. Sağlık Bakanlığı ile Bakanlık arasında düzenlenen protokol çerçevesinde belirlenen sağlık koruma bandı 1/5000 ile 1/1000 ölçekli imar planlarına ve plan notlarına işlenir.

İmar planı onayı

MADDE 21 – (1) Bölge sınırları içinde hazırlanan, imar komisyonu tarafından değerlendirilerek karara bağlanan teklif imar planları, Bakanlık tarafından onaylanır.

(2) Bakanlıkça onaylı imar planları valilikçe tespit edilen ilan yerlerinde ve Bakanlığın internet sitesinde bir hafta süre ile ilan edilir. İlan süresinin sonunda Bakanlıkça yürürlüğe konulur ve ilgili kurumlara bilgi verilir.

(3) Bir haftalık ilan süresi içinde planlara itiraz edilebilir. İtirazlar Bakanlığa yapılır. Bakanlık itirazları ve planları on beş gün içerisinde inceleyerek kesin karara bağlar. İtirazın uygun görülmemesi halinde karar tarihinden itibaren 15 gün içinde karar ilgiliye bildirilir. Kesinleşmiş imar planlarının birer kopyası bilgi için ilgili kurumlara gönderilir.

İmar planı değişiklikleri ve onayı

MADDE 22 – (1) İmar planı değişikliklerinin onaylama ve dağıtımı konusunda 21 inci maddede belirtilen yol izlenir.

Parselasyon planı düzenleme sınırının geçirilmesi

MADDE 23 – (1) Bakanlık tarafından onaylanmış uygulama imar planına uygun olarak imar planı bütününde veya varsa etap sınırı esas alınarak düzenleme sınırı belirlenir.

Tapu kayıtlarının ve haritalarının elde edilmesi

MADDE 24 – (1) Düzenleme sahasına giren taşınmazların tapu kayıtları tapu müdürlüğünden proje müellifi tarafından çıkarılır. Pafta örnekleri teknik bilgi ve belgeler ise kadastro müdürlüğünden temin edilir.

İmar uygulama yapım yöntemleri

MADDE 25 – (1) Kamulaştırma işlemleri tamamlanarak taşınmazları Hazine adına tescil edilen endüstri bölgelerinde kesinleşmiş imar planına uygun olarak imar planı içine giren arsa ve arazilerin düzenlenmesi işlemleri 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uyarınca yapılır.

Parselasyon planının onayı ve yürürlüğe girmesi

MADDE 26 – (1) Bakanlık veya yönetici şirketçe belirlenen harita müellifi tarafından, Bakanlıkça onaylı uygulama imar planına uygun olarak hazırlanan düzenleme sahasına ait parselasyon planları, Büyük Ölçekli Harita ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak düzenlenir ve yönetici şirket tarafından Bakanlığa gönderilir ve Bakanlık onayıyla yürürlüğe girer. Parselasyon planlarının 3194 sayılı İmar Kanununun 18 inci maddesinin uygulanması yöntemiyle yapılması durumunda Bakanlıkça onaylanan plânlar Bakanlık internet sitesinde bir hafta süre ile ilan edilir; itiraz olmaması halinde ilan süresinin sonunda yürürlüğe girer.

Kontrol ve tescil işlemleri

MADDE 27 – (1) Onaylı parselasyon planları, Bakanlık veya yönetici şirketçe teknik kontrol işlemleri için kadastro müdürlüğüne gönderilir. Tapu müdürlüğünde tescil işlemleri tamamlandıktan sonra tescil bilgisi yönetici şirket tarafından Bakanlığa gönderilir.

Parselasyon planı değişiklikleri, tevhit ve ifraz

MADDE 28 – (1) Yatırımcıya tahsisi yapılan parseller Bakanlıkça onaylı imar planındaki parsel sınırları esas alınarak tevhit ve ifraz edilebilir. Parsel tevhit ve ifraz işlemleri Bakanlığın onayı ve 27 nci maddedeki işlemlerin tamamlanmasının ardından yürürlüğe girer.

Belirtilmemiş hususlar

MADDE 29 – (1) İmar planı yapımı, revizyonu ve değişiklikleri, parselasyon planı yapımı ve değişiklikleri hakkında bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda, 3194 sayılı İmar Kanunu ile ilgili yönetmeliklerde belirtilen hususlar, mekansal standartlar hariç belirtilen esaslar ile Bölgelerde yapılacak yapılarda 29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunda belirtilen hususlar geçerlidir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Projelerin Hazırlanması, İzin, Onay, Ruhsatlar ve Yapım İşleri

Projelerin hazırlanması ve onayı

MADDE 30 – (1) Endüstri bölgeleri ile ilgili altyapı ve üstyapı projeleri, Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlık veya yönetici şirket tarafından belirlenen proje firmasına hazırlattırılır ve Bakanlık tarafından onaylanır. YG-AG elektrik, enerji nakil hattı, haberleşme ve doğal gaz projeleri, ilgili mevzuat kapsamında yetkili kurum/kuruluşlarca onaylanmasını müteakip Bakanlık tarafından vize edilir.

Yapı ruhsatı, yapı kullanma izni ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı

MADDE 31 – (1) Yönetici şirket veya yatırımcı tarafından hazırlattırılacak imar ve parselasyon plânları, altyapı ve üstyapı projeleri ve bunlarla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları Bakanlık onayı ve denetimine tâbidir. Yönetici şirket ve yatırımcılar, her türlü ruhsat ve izinlere ilişkin harçlardan muaftır.

(2) Yapı ruhsatı, yapı kullanma izni 3194 sayılı İmar Kanunu ile ilgili yönetmeliklerde belirtilen hususlar çerçevesinde; işyeri açma ve çalışma ruhsatı ise 14/6/1989 tarihli ve 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanun ve bu Kanuna dayalı olarak çıkartılan yönetmelikte belirtilen hususlar çerçevesinde Bakanlık tarafından verilir.

Diğer izin, onay ve ruhsatlar

MADDE 32 – (1) ÇED mevzuatına tabi faaliyetlerden “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararı verilerek yatırımı kabul edilen faaliyetler hakkında yönetici şirket veya yatırımcı tarafından alınması gereken diğer izin, onay ve ruhsatlar ilgili kurumlarca on beş gün içinde verilir.

Yapım işleri

MADDE 33 – (1) Bakanlık tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerle ilgili altyapı yapım işlerinin gerçekleştirilmesine yönelik yaklaşık maliyet, ihale işlemleri, yer teslimi, iş programı, işe başlama ve bitirme, hakediş düzenlenmesi ve ödemeler, fiyat farkı, süre uzatımı ve ödenek aktarımı, işlerin artması veya eksilmesi, cezalar, teminatlar, işin teslimi, muayene ve kabul işlemleri, yapı denetimi, müşavirlik hizmetleri, devir, fesih ve tasfiyeye ilişkin hususlar, kesin hesap işleri gibi iş ve işlemler, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak gerçekleştirilir.

Kontrollük hizmetleri

MADDE 34 – (1) Endüstri bölgelerinde altyapı ve üstyapı projeleri, arazi kontrolü ile bunlara ilişkin altyapı ve üstyapı inşaatlarının yapım kontrolü Bakanlıkça veya yönetici şirketçe belirlenen müşavir firma tarafından yapılır. Müşavir firmanın yönetici şirket tarafından belirlenmesi durumunda Bakanlık uygun görüşünün alınması zorunludur.

ALTINCI BÖLÜM

Kurul ve Yönetici Şirket

Kurulun teşkili

MADDE 35 – (1) Kurul, Bakanlık Müsteşarının başkanlığında; Maliye, Çevre ve Şehircilik, Gıda, Tarım ve Hayvancılık, Orman ve Su İşleri,  Kalkınma Bakanlıkları ve Hazine Müsteşarlığından en az genel müdür seviyesinde birer temsilci ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği temsilcisinden oluşur.

(2) Münferit yatırım yeri ve özel endüstri bölgesi alanının belirlenmesi amacıyla toplanacak Kurulda birinci fıkrada belirtilen üyelere ilaveten Enerji ve Tabii Kaynaklar, Kültür ve Turizm, Sağlık, Çalışma ve Sosyal Güvenlik ve Ekonomi Bakanlıklarının temsilcileri de yer alır.

Kurulun görevleri

MADDE 36 – (1) Kurulun görevleri şunlardır:

a) Bakanlıkça sunulan endüstri bölgesi kurulmasına dair her türlü raporu ve belgeyi incelemek,

b) Önerilen alanların uygun bulunması halinde endüstri bölgesi kurulmasını Bakanlar Kuruluna teklif etmek, uygun bulunmaması halinde ise 11 inci maddede belirtilen esaslar çerçevesinde işlemlerin yapılmasını sağlamak,

c) Kurul başkanınca verilecek diğer görevleri yerine getirmek.

Kurulun çalışma usul ve esasları

MADDE 37 – (1) Kurulun çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir:

a) Kurul toplantılarının yeri, tarihi, gündemi, özet değerlendirme raporu ve gündem ile ilgili diğer tüm bilgi ve belgeler Kurul başkanı tarafından yazılı olarak üyelere ve ilgililere, toplantı tarihinden en az on beş gün önceden bildirilir.

b) Kurul üyeleri, Kurul başkanının çağrısıyla belirtilen gün ve saatte toplanır.

c) Kurul gerektiğinde önerilen alanlar hakkında ilgili kurum ve kuruluşlardan bilgi, görüş, belge ister ve bunların temsilcilerini toplantılara davet eder.

ç) Kurul üyelerinin raporlu, izinli veya görevde olmaları halinde toplantıya vekilleri ya da temsil ettikleri kurumun diğer yetkili temsilcisi katılır.

d) Bölge alanının belirlenmesi kararı oybirliği ile alınır.

e) Toplantıda çekimser oy kullanılmaz.

f) Gerektiğinde müteakip kurul toplantısı için toplantıda karar alınır ise yazılı çağrıya gerek kalmaz.

g) Her üye toplantıya, önerilen alana ilişkin tüm bilgileri araştırmış, gerekli etütleri yaptırmış, teknik görüşleri edinmiş olarak katılır ve mensubu olduğu kurum veya kuruluşun görüşünü toplantıda bildirir. Daha sonra kurum görüşü bildirilemez. On beş günlük sürenin, kurumların gerekli araştırmayı yapması için yetmemesi durumunda, Bakanlığa yazılı olarak bildirmeleri koşuluyla, Kurul toplantısından önce Bakanlıkça ek süre verilebilir. Usulüne uygun olarak bildirimde bulunulduğu halde toplantıya katılmayan, yazılı görüş bildirmeyen ya da toplantıya temsilcisini gönderdiği halde görüşünü bildirmeyen kurumların görüşleri olumlu kabul edilir.

ğ) Kurulun sekreterya hizmetleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Kurul sekreteryasının görevleri

MADDE 38 – (1) Kurul sekreteryasının görevleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Kurula ait toplantı tutanaklarını düzenlemek, takip ve muhafaza etmek.

b) Kurul faaliyetlerine ilişkin diğer görevleri yapmak.

Yönetici şirketin teşkili

MADDE 39 – (1) Bölgenin yönetimi ve işletilmesinden sorumlu olarak kurulan yönetici şirkete; Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine bağlı odalar, yerel yönetimler, bankalar ve finans kurumları, Bölgede sınai faaliyet yürüten yerli ve yabancı özel hukuk tüzel kişileri, konuyla ilgili vakıf, kooperatif ve dernekler, ilgili kamu kuruluşları ve ihracatçı birlikleri kurucu ya da sonradan ortak olabilirler. Yabancı özel hukuk tüzel kişileri 5/6/2003 tarihli ve 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yönetici şirkete iştirak edebilir.

(2) Yönetici şirket, Bölgeyi yönetebilmek ve işletebilmek için Bölgenin ilanından sonra kuruluş esas sözleşmesinde değişiklik yapar. Esas sözleşme değişiklik işlemleri Bölge ilanının Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren iki ay içerisinde sonuçlandırılır.  Mücbir sebepler dışında, esas sözleşme değişiklik işlemlerinin iki ay içerisinde tamamlanmaması halinde bir defaya mahsus olmak üzere en fazla bir hafta ek süre verilebilir. Bu ek süre içerisinde yönetici şirket esas sözleşme değişikliklerinin ticaret siciline tescil edilmemiş olması durumunda yeni bir yönetici şirket kurulabilir veya Bakanlıkça Bölgenin terkin işlemleri başlatılabilir.

Personelin niteliği

MADDE 40 – (1) Yönetici şirket genel müdürlüğü görevini yürüteceklerde en az lisans derecesi aranır. Genel müdür ve Bölgenin yönetimi ve işletilmesinden sorumlu diğer personel, yönetici şirket tarafından ihtiyaca göre belirlenerek yürürlükteki iş ve çalışma mevzuatına göre istihdam edilir.

Yönetici şirketin gelir ve giderleri

MADDE 41 – (1) Bölgenin yönetilmesi ve işletilmesinden kaynaklanan giderler, Bölge faaliyete geçene kadar kurucu ortakların yönetici şirkete taahhüt ettikleri sermaye payları, Bölgenin faaliyete geçmesini takiben yatırımcılardan alınacak devir ve kiralama bedelleri ve katılım payları ile karşılanır.

(2) Katılım payları yönetici şirket tarafından belirlenir ve Bakanlıkça onaylanır. Bakanlık, gerekli görmesi halinde endüstri bölgelerindeki katılım payı üst limitlerini belirlemeye yetkilidir.

(3) Yönetici şirket tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerde irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen araziler, Maliye Bakanlığının devir ve alt kiralamaya yönelik düzenlemeleri çerçevesinde ve her türlü sorumluluk kendisine ait olmak üzere yönetici şirket tarafından parseller halinde veya işletme binaları da yapılmak suretiyle yatırımcılara devredilebilir veya kiralanabilir.

Yönetici şirketin görev ve sorumlulukları

MADDE 42 – (1) Yönetici şirketin görev ve sorumlulukları şunlardır:

a) Bölgeyi yönetmek ve işletmek,

b) Bölgede sunulan hizmetlerin karşılığı olarak yatırımcılardan katılım paylarını tahsil etmek,

c) Yönetici şirket tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerdeki,  imar plânı ve parselasyon plânları ve değişiklikleri ile altyapı ve üstyapı ile ilgili etüt, harita, plân ve projeleri hazırlamak, kontrollük için müşavirlik hizmetleri almak ve Bakanlık veya yetkili kurumların onayına sunmak, altyapı ve üstyapı projelerine ilişkin ruhsat ve izinleri almak, altyapı ve üstyapı inşaatlarını gerçekleştirmek ve Bölgede yer alacak yatırımcıları belirleyerek Bakanlığın onayına sunmak,

ç) Hem Bakanlık hem de yönetici şirket tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerin altyapı ve üstyapısına ilişkin bakım, onarım, yenileme ve benzeri işlere ait harcamaları yapmak,

d) Bölgede atık su, katı atık, toprak kirliliği, gürültü ve hava kirliliği, tehlikeli tıbbi atık, radyoaktif madde ve tehlikeli kimyasalların yönetimi, yangından korunma ve yangınla mücadele, acil durum planlarının hazırlanması ve koordinasyonu, tahliye, ilk yardım ve acil tıbbi müdahale ile doğal afetler ve benzeri konularda ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapmak ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri almak,

e) Bölge için gerekli olan temizlik, elektrik, içme ve kullanma suyu, arıtma, doğal gaz, akaryakıt, ısıtma ve havalandırma, dağıtım şebekeleri, kanalizasyon, Bölge içi yollar, ses ve veri iletişimi, bilişim hizmetleri ve benzeri hizmetlerin sağlanması ve kesintisiz olarak sürmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapmak ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri almak,

f) Altyapı ve üstyapı inşaatlarının seyri ile ilgili Bakanlığa altı ayda bir rapor sunmak,

g) Her yılın sonunda kendisinin ve Bölge içerisinde yer alan yatırımcıların gerçekleştirdiği faaliyetlerin etki değerlendirmesini yapmak ve bu konuda düzenlenen raporun bir örneğini Bakanlığa göndermek,

ğ) Yatırımcıların faaliyetleriyle ilgili Bakanlık tarafından istenilen ek bilgi ve belgeleri belirlenen sürede ve formata uygun olarak göndermek,

h) Her türlü hesap ve işlemlerini yeminli mali müşavire inceletmek,

ı) Bakanlığın Bölgede yapacağı her türlü kontrol ve denetim faaliyetleri için gerekli çalışma ortamını hazırlamak,

i) Bakanlığın Bölge için vereceği diğer görevleri yapmak.

Bakanlık denetimi

MADDE 43 – (1) Bölgedeki yönetici şirketin faaliyet ve uygulamaları gerekli görülen durumlarda Bakanlık tarafından denetlenir.

(2) Bakanlık, Bölgede Kanunda belirtilen amacın dışında faaliyet gösteren yönetici şirketi uyarır ve belirli bir süre vererek amacına uygun faaliyette bulunulmasını ister. Bu sürenin sonunda yönetici şirketin amacı doğrultusunda faaliyet göstermediğinin tespit edilmesi durumunda Bakanlık, görevli mahkemeye başvurarak mevcut yönetici şirketin yönetim kurulu üyelerinin görevlerinin sona erdirilmesini, şirketin yönetimi için kayyım tayin edilmesini ve yönetici şirketin tasfiyesini ister. Mahkemece yönetici şirketin tasfiyesine karar verilmesi halinde şirket ve yöneticilerin hak ve yükümlülükleri ile sorumlulukları saklı kalmak kaydıyla yeni bir yönetici şirket kurulabilir veya Bakanlıkça Bölgenin terkin işlemleri başlatılabilir.

(3) Yönetici şirket, kendisine ve Bölge içerisinde yer alan yatırımcıların faaliyetlerine ilişkin verileri Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.

(4) Yönetici şirket, her türlü hesap ve işlemlerini yıllık olarak müteakip yılın Ocak ayında ve gerekli görülen hallerde her zaman yeminli mali müşavire inceletir. Yeminli mali müşavir, düzenlediği denetim raporunun birer örneğini her yılın Mayıs ayı sonuna kadar yönetici şirkete ve Bakanlığa eş zamanlı olarak gönderir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Yatırım İzni

Bakanlık tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerde yatırım izni

MADDE 44 – (1) Yatırımcı, yatırımcı başvuru formunu doldurarak Bakanlığa başvurur.

(2) Uygun bulunan başvurular için Bakanlık tarafından yatırımcı lehine ön yer tahsisi yapılır.

(3) Ön yer tahsisi yapılan yatırımcı, faaliyeti ile ilgili olarak ÇED mevzuatına göre hazırlanacak raporu Çevre ve Şehircilik Bakanlığına sunar. Raporun Çevre ve Şehircilik Bakanlığına intikal tarihinden itibaren inceleme, değerlendirme ve nihai karar verme süresi iki aydır. Bu süreye faaliyet sahibinin raporu düzeltmesi için tanınan süre dahil değildir. Faaliyet sahibi, düzeltilmesi istenen raporu on beş gün içerisinde düzelterek Çevre ve Şehircilik Bakanlığına vermek zorundadır.

(4) Yatırımcı, faaliyeti ile ilgili olarak “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararını aldıktan sonra, yatırımda kullanacağı sabit yatırım tutarının binde beşini geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenen oran dahilinde hesaplanan tutarı, Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırır. Bakanlık Merkez Saymanlığınca tahsil edilen bu tutar bütçeye gelir kaydedilir.

(5) Yatırımcının bu maddede düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmesini takiben, yer tahsisi kesinleştirilir ve Maliye Bakanlığınca yatırımcı lehine kırk dokuz yıl süreyle irtifak hakkı tesis edilir ve/veya kullanma izni verilir. Tesis edilen irtifak hakkı ve/veya verilen kullanma izni, yatırımcının talebi ve Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda yatırımın devam etmesi şartı ile Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen koşullarla yenilenebilir.

(6) Yatırımcı tarafından hazırlattırılacak üstyapı projeleri ve bunlarla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları Bakanlık onayı ve denetimine tâbidir.

(7) “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararı verilen faaliyetler hakkında, ilgili kurumlarca başkaca hiçbir işleme gerek kalmaksızın on beş gün içinde gerekli diğer tüm ruhsat, izin ve onaylar verilir. Yatırımcılar, her türlü ruhsat ve izinlere ilişkin harçlardan muaftır.

Yönetici şirket tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Bölgelerde yatırım izni

MADDE 45 – (1) İmar plânı ve parselasyon plânları ve değişiklikleri ile altyapı ile ilgili etüt, harita, plân ve projeler yönetici şirketçe hazırlanarak Bakanlık veya yetkili kurumların onayına sunulur.

(2) Altyapı inşaatına geçilmeden yönetici şirket lehine, Kanunun 4 üncü maddesi hükümleri de dikkate alınarak bedelli ve/veya bedelsiz olarak Bakanlığın uygun görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca kırk dokuz yıl süreyle irtifak hakkı tesis edilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise kırk dokuz yıl süreyle kullanma izni verilir. Tesis edilen irtifak hakkı ve/veya verilen kullanma izni, yönetici şirketin talebi ve Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda yatırımın devam etmesi şartı ile Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen koşullarla yenilenebilir.

(3) İrtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen araziler, Maliye Bakanlığının devir ve alt kiralamaya yönelik düzenlemeleri çerçevesinde ve her türlü sorumluluk kendisine ait olmak üzere yönetici şirket tarafından parseller halinde veya işletme binaları da yapılmak suretiyle yatırımcılara devredilebilir veya kiralanabilir.

(4) Bölgede yatırım yapmak isteyen yatırımcı, yatırımcı başvuru formunu doldurarak yönetici şirkete başvurur.

(5) Yönetici şirket, Kanun ve Yönetmelikteki hükümler çerçevesinde başvuru aşamasında hazırlanan fizibilite raporunda belirtilen sektörlerin birinde faaliyet göstermesi kaydıyla yatırımcıları belirleyerek ön yer tahsisi için Bakanlığın onayına sunar.

(6) Ön yer tahsisi onayı alan yatırımcı faaliyeti ile ilgili olarak ÇED mevzuatına göre hazırlanacak raporu Çevre ve Şehircilik Bakanlığına sunar. Raporun Çevre ve Şehircilik Bakanlığına intikal tarihinden itibaren inceleme, değerlendirme ve nihai karar verme süresi iki aydır. Bu süreye faaliyet sahibinin raporu düzeltmesi için tanınan süre dahil değildir. Faaliyet sahibi, düzeltilmesi istenen raporu on beş gün içerisinde düzelterek Çevre ve Şehircilik Bakanlığına vermek zorundadır.

(7) Yatırımcı faaliyeti ile ilgili olarak “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararını aldıktan sonra, yatırımda kullanacağı sabit yatırım tutarının binde beşini geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenen oran dahilinde hesaplanan tutarı, Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırır. Bakanlık Merkez Saymanlığınca tahsil edilen bu tutar bütçeye gelir kaydedilir.

(8) Yatırımcının bu maddede düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmesini takiben, yer tahsisi Bakanlıkça kesinleştirilir ve yönetici şirket tarafından talep edilen parsel veya bina Maliye Bakanlığının devir ve alt kiralamaya yönelik düzenlemeleri çerçevesinde yatırımcıya devredilir veya kiralanır.

(9) Yönetici şirket veya yatırımcı tarafından hazırlattırılacak üstyapı projeleri ve bunlarla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları Bakanlık onayı ve denetimine tâbidir.

(10) “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararı verilen faaliyetler hakkında ilgili kurumlarca başkaca hiçbir işleme gerek kalmaksızın on beş gün içinde gerekli diğer izin, onay ve ruhsatlar verilir. Yönetici şirket ve yatırımcılar, her türlü ruhsat ve izinlere ilişkin harçlardan muaftır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Ödenek ve Harcamalar

Ödeneğin kullanılması

MADDE 46 – (1) Endüstri Bölgelerinin kurulması için gerekli kamulaştırma, etüt, plan, proje, müşavirlik ve kontrollük ile altyapı yapımıyla ilgili giderler, 12 nci maddede belirtildiği üzere Bakanlık bütçesinde yer alan ödeneklerden karşılanır.

(2) Bakanlık tarafından gerekli harcamaları karşılanarak yatırıma hazır hale getirilen Endüstri Bölgeleri ile ilgili kamulaştırma, etüt, plan, proje, müşavirlik, kontrollük, altyapı işlerinin gerçekleşmesine yönelik her türlü mal veya hizmet alımı ile yapım işleri ihaleleri, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve  4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ile bu Kanunlar kapsamında çıkarılan ilgili mevzuata uygun olarak Bakanlıkça gerçekleştirilir.

Harcama kalemleri

MADDE 47 – (1) Bölgenin kurulması ve yatırıma hazır hale getirilmesi amacıyla Bakanlık bütçesine konan ödenekler, aşağıdaki harcamalar için kullanılır:

a) Fizibilite etüdü,

b) Yer seçimi, kamulaştırma haritası, halihazır harita ve jeolojik ve jeoteknik etüt yapımı, imar ve parselasyon planlarının hazırlanması, altyapı projeleri için gerekli olan her türlü veri, bilgi, belge, harita, rapor ve benzeri dokümanların alımı ile bu dokümanlara ilişkin kırtasiye, baskı, kopyalama, çoğaltma ve benzeri işler,

c) Kamulaştırma,

ç) İhale,

d) Bilirkişi,

e) Ruhsat, izin, onay ve harçlar,

f) Halihazır harita, jeolojik ve jeoteknik etüt, imar planı, imar planının araziye aplikasyonu, parselasyon planı ve aplikasyonu, tapu tescil işlemleri, zeminde arazi ve arsa düzenleme uygulamaları, altyapı zemin araştırma raporu, altyapı uygulama projeleri, keşif ve metraj,  arıtma tesisi uygulama projeleri ve benzeri işler,

g) Bölgeye ait, idari hizmet binaları ile yol, içme suyu, kanalizasyon, YG-AG elektrik şebekesi, enerji nakil hattı, zemin iyileştirme, peyzaj, drenaj, istinat ve ihata duvarı, köprü, gölet, arıtma tesisi, sondaj, isale ve terfi hatları, su depoları, haberleşme hatları, boru iletim hattı, dekopaj, tünel, viyadük, demiryolu hemzemin geçidi, demiryolu hattı, liman, deniz dolgusu, iskele, rıhtım, su sondaj kuyusu, imalat, ihzarat, nakliye, yıkma, güçlendirme ve montaj işleri ile ve benzeri yapım işleri,

ğ) Her türlü kontrollük ve müşavirlik hizmetleri,

h) Bölgenin yurt içi ve yurt dışında tanıtımına yönelik faaliyetler,

ı) Bölgenin kurulması ve yatırıma hazır hale getirilmesine ilişkin diğer işler,

ile ilgili mal ve hizmet alımlarına ilişkin harcamalar.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Münferit Yatırım Yeri

Başvuru

MADDE 48 – (1) Münferit bir sanayi yatırımını gerçekleştirmek amacıyla, yatırımı gerçekleştirecek yerli ve/veya yabancı gerçek ya da tüzel kişilerin başvurusu üzerine, önerilen alanların; Kurulun değerlendirmesinin ardından Bakanlar Kurulunca münferit yatırım yeri olarak tahsis edilmesine karar verilebilir.

(2) Münferit yatırım yeri talebinde bulunan başvuru sahibi, fizibilite raporunu hazırlayarak Bakanlığa başvurur. Başvuru yapılmasına ve tüm taahhütlerine ilişkin yönetim kurulu kararı alınması zorunludur.

(3) Fizibilite raporunun Bakanlıkça incelenmesinin ardından uygun görülmesi durumunda yer seçimi etüdü yapılır. Söz konusu fizibilite raporunun uygun bulunmaması halinde başvurunun uygun bulunmadığı başvuru sahibine bildirilir.

Başvuruda aranacak şartlar

MADDE 49 – (1) Münferit yatırım yeri başvurularında;

a) Gerçekleştirme süresi beş yılı geçmemek üzere her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranına göre güncellenmek kaydıyla en az 225.000.000 TL (ikiyüzyirmibeşmilyon Türk Lirası) tutarında sabit yatırım taahhüdünün bulunması,

b) Kalkınma planlarında belirtilen öncelikli sektörler içerisinde yer alan ya da yüksek veya orta yüksek teknoloji kapsamına giren yatırımların yapılması,

c) Talep edilen alanın en az yüzellibin metre kare büyüklüğünde olması,

ç) Başvuru sahibinin talep edilen alanın tamamına yönelik yatırım taahhüdünün bulunması,

şartları aranır.

(2) Yatırım taahhüdü için gerekli beş yıllık süre, irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanım izni verilmesinin ardından başlar.

Yer seçimi, kurul ve ilan

MADDE 50 – (1) Bakanlıkça uygun bulunan başvurular için, 6, 7, 8 ve 9 uncu maddelerde açıklandığı şekilde yer seçimi etüdü yapılır ve özet değerlendirme raporu hazırlanarak Kurula sunulur.

(2) Önerilen alanın Kurul tarafından yatırıma uygun bulunması durumunda, ÇED mevzuatı uyarınca “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararının alınmasının ardından alanın, Bakanlar Kurulu kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27 nci maddesi uyarınca acele kamulaştırma yapılabileceği kaydıyla münferit yatırım yeri olarak tahsis edilmesine karar verilir.

(3) Münferit yatırım yeri olarak tahsis edilen alanlar yatırım için gerekli olan sosyal, idari, lojistik, ticari ve benzeri faaliyetler haricinde hiçbir şekilde başka amaçlarla kullanılamaz.

Kamulaştırma, irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesi

MADDE 51 – (1) Münferit yatırım yeri olarak tahsis edilen alan içerisinde özel mülkiyete konu araziler bulunması durumunda bu arazilerin Bakanlıkça kamulaştırılmasının ardından Hazine adına tescili yapılır.

(2) Başvuru sahibi lehine, Kanunun 3 ve 4 üncü madde hükümleri de dikkate alınarak bedelli ve/veya bedelsiz olarak Maliye Bakanlığınca kırk dokuz yıl süreyle irtifak hakkı tesis edilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise kırk dokuz yıl süreyle kullanma izni verilir.

(3) Tesis edilen irtifak hakkı ve/veya verilen kullanma izni, başvuru sahibinin talebi ve Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda yatırımın devam etmesi şartı ile Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen koşullarla yenilenebilir.

(4) İrtifak hakkı tesis edilmesi veya kullanma izni verilmesi süreci; başvuru sahibi tarafından sabit yatırım tutarının binde beşini geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenen oran dahilinde hesaplanan tutarın, Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılmasını takiben başlatılır.

Yönetim, işletme ve denetim

MADDE 52 – (1) Münferit yatırım yeri olarak tahsis edilen alanların yönetim ve işletmesinden başvuru sahibi yerli ve/veya yabancı gerçek ya da tüzel kişiler sorumlu olur.

(2) Başvuru sahibinin faaliyet ve uygulamaları gerekli görülen durumlarda Bakanlık tarafından denetlenir.

(3) Mücbir sebepler dışında verilen beş yıllık taahhüt süresi içerisinde yatırımın gerçekleşmemesi durumunda gecikmenin gerekçeleri Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca değerlendirilir ve gerekirse bu süre bir defaya mahsus olmak üzere bir yıl uzatılabilir. Verilen ek süre içerisinde taahhüdün gerçekleşmemesi halinde Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca münferit yatırım yeri tahsisinin kaldırılmasına karar verilebilir.

(4) Başvuru sahibi, münferit yatırım yerinde atık su, katı atık, toprak kirliliği, gürültü ve hava kirliliği, tehlikeli tıbbi atık, radyoaktif madde ve tehlikeli kimyasalların yönetimi, yangından korunma ve yangınla mücadele, acil durum planlarının hazırlanması ve koordinasyonu, tahliye, ilk yardım ve acil tıbbi müdahale ile doğal afetler ve benzeri konularda ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapar ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri alır.

(5) Başvuru sahibi, münferit yatırım yeri için gerekli olan temizlik, elektrik, içme ve kullanma suyu, arıtma, doğal gaz, akaryakıt, ısıtma ve havalandırma, dağıtım şebekeleri, kanalizasyon, Bölge içi yollar, ses ve veri iletişimi, bilişim hizmetleri ve benzeri hizmetlerin sağlanması ve kesintisiz olarak sürmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapar ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri alır.

(6) Başvuru sahibi, münferit yatırım yerindeki faaliyetlere ilişkin verileri Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.

Halihazır harita, imar ve parselasyon planları, altyapı ve üstyapı projeleri ve uygulama

MADDE 53 – (1) Münferit yatırım yerine ait halihazır harita, jeolojik-jeoteknik etüt raporu, imar ve parselasyon planları Dördüncü Bölüm uyarınca başvuru sahibi tarafından hazırlattırılarak Bakanlık tarafından onaylanır.

(2) Münferit yatırım yerine ait altyapı ve üstyapı projeleri Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde başvuru sahibi yatırımcı tarafından hazırlattırılır ve Bakanlık tarafından onaylanır. YG-AG elektrik, enerji nakil hattı, haberleşme ve doğal gaz projeleri, ilgili mevzuat kapsamında yetkili kurum/kuruluşlarca onaylanmasını müteakip Bakanlık tarafından vize edilir.

(3) Münferit yatırım yeri ile ilgili altyapı ve üstyapı yapım işleri başvuru sahibi tarafından projelerine uygun olarak gerçekleştirilir.

(4) Münferit yatırım yerlerindeki altyapı ve üstyapı projeleri, arazi kontrolü ile bunlara ilişkin altyapı ve üstyapı yapım işlerinin kontrolü Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda başvuru sahibince belirlenen müşavir firma tarafından yapılır.

İzin ve ruhsatlar

MADDE 54 – (1) Başvuru sahibi tarafından hazırlattırılacak altyapı ve üstyapı projeleri ve bunlarla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları Bakanlık onayı ve denetimine tâbidir. Münferit yatırım yerlerindeki yatırımlar Bakanlık tarafından onaylanan ruhsat ve izinlere ilişkin harçlardan muaftır.

(2) Yapı ruhsatı, yapı kullanma izni 3194 sayılı İmar Kanunu ile ilgili yönetmeliklerde belirtilen hususlar çerçevesinde; işyeri açma ve çalışma ruhsatı ise 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanun ve bu Kanun kapsamında çıkarılan ilgili mevzuatta belirtilen hususlar çerçevesinde Bakanlık tarafından verilir.

(3) ÇED mevzuatına tabi faaliyetlerden “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararı verilerek yatırımı kabul edilen faaliyetler hakkında yatırımın tamamlanıp tesisin üretime geçebilmesi için alınması gereken diğer izin, onay ve ruhsatlar ilgili kurumlarca on beş gün içinde verilir.

ONUNCU BÖLÜM

İhtisas Endüstri Bölgeleri

İhtisas endüstri bölgeleri

MADDE 55 – (1) Kalkınma planlarında belirtilen ileri teknoloji sektörlerinden birini kullanan ve araştırma geliştirmeye imkan tanıyan, bilişim teknolojisi, tıp teknolojisi ve tarımsal endüstri gibi alanlarda faaliyet göstermek üzere ihtisas endüstri bölgeleri oluşturulabilir.

(2) İhtisas endüstri bölgelerinin kuruluş ve işletilmesi ile yararlanılacak teşvikler, diğer endüstri bölgelerinde uygulanan usul ve esaslara tabidir.

(3) İhtisas endüstri bölgelerinin kurulması için başvuru, yer seçimi, Bölge ilanı, tüm etüt plan ve projeler ile bunların uygulamaları, kontrolü, ödenek ve harcama usulleri diğer endüstri bölgelerindeki gibidir.

ON BİRİNCİ BÖLÜM

Özel Endüstri Bölgesi

Başvuru

MADDE 56 – (1) Yerli ve/veya yabancı gerçek ya da tüzel kişilerin başvurusu üzerine önerilen alanların, Kurulun değerlendirmesinin ardından Bakanlar Kurulunca özel endüstri bölgesi olarak ilan edilmesine karar verilebilir.

(2) Özel endüstri bölgesi talebinde bulunan başvuru sahibi, fizibilite raporunu hazırlayarak Bakanlığa başvurur. Başvuru yapılmasına ve tüm taahhütlerine ilişkin yönetim kurulu kararı alınması zorunludur.

(3) Fizibilite raporunun Bakanlıkça incelenmesinin ardından uygun görülmesi durumunda yer seçimi etüdü yapılır. Söz konusu fizibilite raporunun uygun bulunmaması halinde başvurunun uygun bulunmadığı başvuru sahibine bildirilir.

Başvuruda aranacak şartlar

MADDE 57 – (1) Özel endüstri bölgesi başvurularında;

a) Üzerinde kurulu sanayi tesisi bulunması durumunda, arazi alanının yüzellibin metrekareden büyük olması, kurulduğu dönemde geçerli olan imar plânları uyarınca gerekli izinleri alarak faaliyete geçmiş olması ve yeni yapılacak yatırım yeri için en az ellibin metrekare tevsi imkânının bulunması,

b) Üzerinde kurulu sanayi tesisi bulunmaması durumunda arazi alanının ikiyüzbin metrekareden büyük olması,

c) Gerçekleştirme süresi beş yılı geçmemek üzere her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca Maliye Bakanlığınca belirlenen yeniden değerleme oranına göre güncellenmek kaydıyla en az 460.000.000 TL (dörtyüzaltmışmilyon Türk Lirası) tutarında yeni yatırım taahhüdünün bulunması,

ç) Başvuru sahibi gerçek veya tüzel kişilerin, önerilen alanın en az %51’inin mülkiyetine ve/veya varsa süreleri ile sınırlı olmak kaydıyla irtifak hakkına veya kullanma iznine sahip olması,

şartları aranır.

(2) 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre tanımlanan şirketler topluluğu adına yapılan başvurularda, birinci fıkrada yer alan şartların hakim ve bağlı şirketler tarafından müştereken karşılanması mümkündür.

(3) Mevcut tesislerin üretim hatlarında teknik ve/veya ekonomik ömrünü tamamlamış makine ve teçhizata uygun parçaların eklenmesi, mevcut makine ve teçhizatın yenileri ile değiştirilmesi ve benzeri modernizasyon yatırımları yeni yatırım taahhüdü kapsamında kabul edilmez.

(4) Özel endüstri bölgesi ilan edilecek alanlarda yatırıma başlanmış ancak tamamlanmamış olan yatırımlar da yeni yatırım taahhüdü kapsamına alınır. Bu kapsamda taahhüt edilen yatırımlara ait tesislerin yapı ruhsatlarının ilan tarihinden önce alınmış olması zorunludur.

(5) Yeni yatırım taahhüdü için gerekli beş yıllık süre; başvuru sahibinin mülkiyetinde olan ve/veya irtifak hakkına veya kullanma iznine sahip olduğu alanlarda Bölgenin ilan tarihinde, diğer alanlarda ise başvuru sahibi lehine irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesinin ardından başlar.

(6) Üzerinde kurulu sanayi tesisi bulunan alanlara ilişkin başvuru dosyasında fizibilite raporuna ilave olarak ilgili kurumca tasdikli imar planı ve mevcut yapılara ait yapı kullanma izin belgelerinin bulunması zorunludur.

(7) Yeni yatırım taahhüdü olarak gösterilen ve inşası halen devam eden tesisler için ise ilgili kurumca tasdikli imar planı ve yapılara ait yapı ruhsatlarının başvuru dosyasında yer alması zorunludur.

Yer seçimi, kurul ve ilan

MADDE 58 – (1) Bakanlıkça uygun bulunan başvurular için; 6, 7, 8 ve 9 uncu maddelerde açıklandığı şekilde yer seçimi etüdü yapılır ve özet değerlendirme raporu hazırlanarak Kurula sunulur.

(2) Önerilen alanın Kurul tarafından yatırıma uygun bulunması durumunda, ÇED mevzuatı uyarınca “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararının alınmasının ardından alanın, Bakanlar Kurulu kararı ile özel endüstri bölgesi olarak ilan edilmesine karar verilir.

(3) Özel endüstri bölgesi olarak ilan edilen alanlar yatırım için gerekli olan sosyal, idari, lojistik, ticari ve benzeri faaliyetler haricinde hiçbir şekilde başka amaçlarla kullanılamaz.

Kamulaştırma, irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesi

MADDE 59 – (1) Özel endüstri bölgesi olarak ilan edilen alanlarda başvuru sahibinin mülkiyetinde olanlar dışında özel mülkiyete konu araziler bulunması halinde bu arazilerin Bakanlıkça kamulaştırılmasının ardından Hazine adına tescili yapılır.

(2) Başvuru sahibi lehine, Kanunun 3 ve 4 üncü madde hükümleri de dikkate alınarak bedelli ve/veya bedelsiz olarak Maliye Bakanlığınca kırk dokuz yıl süreyle irtifak hakkı tesis edilir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde ise kırk dokuz yıl süreyle kullanma izni verilir.

(3) Özel endüstri bölgesi ilanından önce yatırımcı başvuru sahibi lehine Hazineye ait alanlar üzerinde tesis edilmiş irtifak hakları ve/veya Devletin hüküm veya tasarrufu altında bulunan taşınmazlar üzerinde verilmiş kullanma izinleri korunarak, endüstri bölgelerine sağlanan teşvikler çerçevesinde irtifak hakkı ve/veya kullanma izni süre ve bedelleri yatırımcı lehine revize edilir.

(4) Tesis edilen irtifak hakkı ve/veya verilen kullanma izni, başvuru sahibinin talebi ve Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda yatırımın devam etmesi şartı ile Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen koşullarla yenilenebilir.

Yönetim, işletme, denetim, gelir ve giderler

MADDE 60 – (1) Özel endüstri bölgesi olarak ilan edilen alanların yönetim ve işletmesinden başvuru sahibi yerli ve/veya yabancı gerçek ya da tüzel kişiler sorumlu olur.

(2) Başvuru sahibinin faaliyet ve uygulamaları gerekli görülen durumlarda Bakanlık tarafından denetlenir.

(3) Mücbir sebepler dışında verilen beş yıllık taahhüt süresi içerisinde yatırımın gerçekleşmemesi durumunda gecikmenin gerekçeleri Kurulca değerlendirilir ve gerekirse bu süre bir defaya mahsus olmak üzere bir yıl uzatılabilir. Verilen ek süre içerisinde taahhüdün gerçekleşmemesi halinde Kurulun uygun görüşü ve Bakanlığın teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca özel endüstri bölgesinin terkin edilmesine karar verilebilir.

(4) Başvuru sahibi, kendisine ve özel endüstri bölgesi içerisinde yer alan yatırımcıların faaliyetlerine ilişkin verileri Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.

(5) Bölgenin yönetimi ve işletilmesine ilişkin giderlerden başvuru sahibi gerçek ya da tüzel kişiler sorumludur.

(6) Özel endüstri bölgesi olarak ilan edilen alan sınırları içerisinde kalan, başvuru sahibinin mülkiyetindeki araziler parseller halinde veya işletme binaları da yapılmak suretiyle satılabilir veya kiraya verilebilir.

(7) İrtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen araziler, Maliye Bakanlığının devir ve alt kiralamaya yönelik düzenlemeleri çerçevesinde ve her türlü sorumluluk kendisine ait olmak üzere başvuru sahibi tarafından diğer yatırımcılara devredilebilir veya kiralanabilir.

(8) Başvuru sahibi, özel endüstri bölgesinde atık su, katı atık, toprak kirliliği, gürültü ve hava kirliliği, tehlikeli tıbbi atık, radyoaktif madde ve tehlikeli kimyasalların yönetimi, yangından korunma ve yangınla mücadele, acil durum planlarının hazırlanması ve koordinasyonu, tahliye, ilk yardım ve acil tıbbi müdahale ile doğal afetler ve benzeri konularda ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapar ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri alır.

(9) Başvuru sahibi, özel endüstri bölgesi için gerekli olan temizlik, elektrik, içme ve kullanma suyu, arıtma, doğal gaz, akaryakıt, ısıtma ve havalandırma, dağıtım şebekeleri, kanalizasyon, Bölge içi yollar, ses ve veri iletişimi, bilişim hizmetleri ve benzeri hizmetlerin sağlanması ve kesintisiz olarak sürmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla koordinasyon içinde çalışıp gerekli harcamaları yapar ve ilgili mevzuat çerçevesinde önlemleri alır.

Halihazır harita, imar ve parselasyon planları, altyapı ve üstyapı projeleri ve uygulama

MADDE 61 – (1) Özel endüstri bölgesine ait halihazır harita, jeolojik-jeoteknik etüt raporu, imar ve parselasyon planları Dördüncü Bölüm uyarınca başvuru sahibi tarafından hazırlattırılarak Bakanlık tarafından onaylanır.

(2) Yeni yapılacak olan yatırımlarda özel endüstri bölgelerinin imar plânları ile bölge içindeki parsel ifraz, tevhit, terk, ihdas ve benzeri imar uygulaması işlemleri başvuru sahibi tarafından hazırlanarak Bakanlıkça onaylanır. Daha önce imar plânı onaylanmış olan yerlerde ise gerekli görülmesi halinde mevcut plândan gelen haklar saklı kalmak kaydıyla imar plânları, başvuru sahibi tarafından yeniden hazırlanarak Bakanlıkça onaylanabilir.

(3) Özel endüstri bölgesine ait altyapı ve üstyapı projeleri Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde başvuru sahibi tarafından hazırlattırılır ve Bakanlık tarafından onaylanır. YG-AG elektrik, enerji nakil hattı, haberleşme ve doğal gaz projeleri, ilgili mevzuat kapsamında yetkili kurum/kuruluşlarca onaylanmasını müteakip Bakanlık tarafından vize edilir.

(4) Özel endüstri bölgesi ile ilgili altyapı ve üstyapı yapım işleri başvuru sahibi ve diğer yatırımcılar tarafından gerçekleştirilir.

(5) Özel endüstri bölgesindeki altyapı ve üstyapı projeleri, arazi kontrolü ile bunlara ilişkin altyapı ve üstyapı inşaatı yapım işlerinin kontrolü Bakanlığın uygun görüşü doğrultusunda başvuru sahibince belirlenen müşavir firma tarafından yapılır.

İzin ve ruhsatlar

MADDE 62 – (1) Özel endüstri bölgesi ilan edilen alanlarda yer alan ve daha önce izin, onay ve ruhsatları alınmış yatırımların tüm izin, onay ve ruhsatları geçerliliğini korur. Başvuru sahibi veya diğer yatırımcılar tarafından hazırlattırılan altyapı ve üstyapı projeleri ve bunlarla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları Bakanlık onayı ve denetimine tâbidir. Özel endüstri bölgeleri içerisinde gerçekleştirilecek yatırımlar Bakanlık tarafından onaylanan ruhsat ve izinlere ilişkin harçlardan muaftır.

(2) Yapı ruhsatı, yapı kullanma izni 3194 sayılı İmar Kanunu ile ilgili yönetmeliklerde belirtilen hususlar çerçevesinde; işyeri açma ve çalışma ruhsatı ise 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanun ve bu Kanun kapsamında çıkarılan ilgili mevzuatta belirtilen hususlar çerçevesinde Bakanlık tarafından verilir.

(3) ÇED mevzuatına tabi faaliyetlerden “ÇED Olumlu” kararı veya “ÇED Gerekli Değildir” kararı verilerek yatırımı kabul edilen faaliyetler hakkında yatırımın tamamlanıp tesisin üretime geçebilmesi için alınması gereken diğer izin, onay ve ruhsatlar ilgili kurumlarca on beş gün içinde verilir.

(4) Özel endüstri bölgesinde yatırım yapmak isteyen diğer yatırımcılar, yatırımcı başvuru formunu doldurarak özel endüstri bölgesinin yönetimi ve işletilmesinden sorumlu gerçek veya tüzel kişiye başvurur. Özel endüstri bölgesinin yönetimi ve işletilmesinden sorumlu gerçek veya tüzel kişi, Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde başvuru aşamasında hazırlanan fizibilite raporunda belirtilen sektörlerin birinde faaliyet göstermesi kaydıyla diğer yatırımcıları belirler.

(5) Belirlenen yatırımcılar faaliyeti ile ilgili olarak ÇED mevzuatına göre hazırlanacak raporu Çevre ve Şehircilik Bakanlığına sunar. Raporun Çevre ve Şehircilik Bakanlığına intikal tarihinden itibaren inceleme, değerlendirme ve nihai karar verme süresi iki aydır. Bu süreye faaliyet sahibinin raporu düzeltmesi için tanınan süre dahil değildir. Faaliyet sahibi, düzeltilmesi istenen raporu on beş gün içerisinde düzelterek Çevre ve Şehircilik Bakanlığına vermek zorundadır.

ON İKİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 63 – (1) 16/12/2004 tarihli ve 25672 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Endüstri Bölgeleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

İlan edilmiş mevcut endüstri bölgelerinin durumu

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 18/6/2017 tarihli ve 7033 sayılı Sanayinin Geliştirilmesi ve Üretimin Desteklenmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ilan edilen endüstri bölgeleri, Kanunun geçici 4 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç bir yıl içinde Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir. Mevcut endüstri bölgelerinin işletme müdürlükleri yönetici şirketin kurulduğu tarihe kadar görevlerini sürdürürler.

Yürürlük

MADDE 64 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 65 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

 

Endüstri Bölgesi Nedir ? MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

Endüstri Bölgesi Nedir ? MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

Endüstri Bölgesi Nedir ?.png

Ülke ekonomisini uluslararası rekabet edebilir bir yapıya kavuşturmak, teknoloji transferini sağlamak, üretim ve istihdamı artırmak, yabancı sermaye girişini hızlandırmak ve özellikle üretim maliyetleri açısından büyük ölçekli yatırımlar için uygun sanayi alanları oluşturmak üzere Kanun uyarınca kurulacak endüstri bölgelerine endüstri bölgesi denir.

 

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİNDE YER ALAN PARSELLERİN TAMAMEN VEYA KISMEN BEDELSİZ TAHSİSİNE DAİR YÖNETMELİK-EVREN ÖZMEN

Ekran Resmi 2018-02-09 06.00.21.png

9 Şubat 2018 CUMA Resmî Gazete Sayı : 30327
YÖNETMELİK
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİNDE YER ALAN PARSELLERİN TAMAMEN

VEYA KISMEN BEDELSİZ TAHSİSİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam,  Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; organize sanayi bölgelerinde yer alan parsellerin gerçek veya tüzel kişilere tamamen veya kısmen bedelsiz tahsisine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen il ve ilçelerdeki organize sanayi bölgelerinde, 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun ek 3 üncü maddesinin öngördüğü istihdam sayısını sağlayacak yatırımlar için başvuru koşulları, tahsislerde öncelik sırası, taahhütname alınması, yatırım koşulları, mücbir sebepler, borçlardan mahsup işlemleri, ödemelerin durdurulması, ödemeye esas parsel bedellerinin tespiti, tapu kaydına konulacak şerh ve yatırımların denetlenmesi ile devredilen taşınmazların geri alınmasına ilişkin hükümleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik,  12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulamasında;

a) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

b) Banka: Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketi Genel Müdürlüğünü,

c) OSB: Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliğini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tahsis Koşulları

Parsel tahsisleri, başvuru ve istenecek belgeler

MADDE 5 – (1) Bakanlık kredisi kullanan OSB’lerin mülkiyetindeki tahsis edilmemiş parseller, OSB müteşebbis heyeti veya genel kurulunca karar alınması halinde, en az on kişilik istihdam öngören yatırımlara girişen gerçek veya tüzel kişilere, bedeli Bakanlık tarafından OSB’ye verilen kredilerden mahsup edilmek üzere, tamamen veya kısmen bedelsiz olarak tahsis edilebilir.

(2) Planlı alanda kendi imkânları ile altyapı inşaatları tamamlanan ve Bakanlık kredisi kullanmamış OSB’ler ile altyapı inşaatları tamamlanan ve kredi borcunu ödemiş olan OSB’lerde müteşebbis heyeti veya genel kurulunca karar alınması halinde, en az on kişilik istihdam öngören yatırımlara girişen gerçek veya tüzel kişilere, tahsis edilmemiş parsellerin tamamen veya kısmen bedelsiz olarak tahsisi yapılabilir.

(3) Bakanlığa kredi borcu devam eden OSB’lerde 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsis yapılan katılımcılar, OSB’ye müracaat etmeleri ve müteşebbis heyet veya genel kurul kararı ile taleplerinin uygun bulunması halinde, sekizinci maddede belirtilen asgari istihdam sayısını sağlamaları şartıyla tamamen veya kısmen bedelsiz parsel tahsisinden yararlandırılabilir.

(4) Bu Yönetmelik kapsamında parsel tahsisi isteyen ve sekizinci maddede belirtilen asgari istihdam sayısını öngören yatırımlara girişen gerçek veya tüzel kişiler EK-1’de yer alan dilekçe ve EK-2’de yer alan yatırım bilgi formunu doldurarak tahsisi talep edilen parselin bulunduğu OSB’ye başvurur.

(5) Müracaat tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde OSB müteşebbis heyeti veya genel kurulunun belirleyeceği prensipler çerçevesinde yönetim kurulunca parsel tahsislerine ilişkin karar alınır ve yatırımcılara bildirimde bulunulur.

Tahsislerde öncelik sırası

MADDE 6 – (1) Parsel tahsisinde, gerçek veya tüzel kişiler arasında öncelik sırası; yatırım tutarı, istihdam, ihracat ve yüksek teknoloji gibi faktörlere göre yönetim kurulunca belirlenir. Alınan kararlarda öncelik gerekçesine yer verilir.

Taahhütname alınması ve sözleşme düzenleme

MADDE 7 – (1) Parsel tahsisi uygun bulunan gerçek veya tüzel kişilerin EK-3’te yer alan Yatırım Taahhütnamesini noter onaylı olarak OSB’ye vermesini müteakip yatırımcı ve OSB arasında parsel tahsisine ilişkin EK 4-A/B’de yer alan Parsel Tahsis Sözleşmesi düzenlenir.

Yatırım koşulları

MADDE 8 – (1) Parsel tahsisi için başvuran gerçek veya tüzel kişilerin; 5.000 m2’ye kadar olan parseller için en az 10, 5.000 m2’den büyük olup 10.000 m2’ye kadar olan parseller için en az 20, 10.000 m2’den büyük olup 20.000 m2’ye kadar olan parseller için en az 30 ve 20.000 m2’den büyük parseller için ise en az 50 kişilik istihdam taahhüt etmesi gerekmektedir.

(2) Katılımcı, 22/8/2009 tarihli ve 27327 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğinin 108 inci maddesi kapsamındaki süre ve yatırım şartları ile bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen asgari istihdam sayısını sağlayarak üretime geçmek zorundadır. Ancak yatırımının yüzde seksenini tamamlamasına karşın üretime geçemeyen katılımcıların talebi üzerine OSB tarafından proje bazında en fazla bir yıla kadar ek süre verilir.

Mücbir sebepler

MADDE 9 – (1) Karma OSB’lerde arıtma tesisleri hariç, ihtisas OSB’lerde ise arıtma tesisleri dahil olmak üzere altyapı yatırımlarının tamamlanamaması ve bu durumun katılımcının üretime geçmesine engel olduğunun OSB’ce karara bağlanması hali ile yangın, doğal afet, kısmi ve genel seferberlik halleri mücbir sebep olarak kabul edilir. Bu durumda bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirtilen süre ve yatırım şartları, mücbir sebebin sona erdiği tarihten itibaren dikkate alınır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Mahsup ve Ödeme İşlemleri

Borçlardan mahsup işlemleri ve bedel ödemesi için başvuru

MADDE 10 – (1) 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce bedelli olarak tahsis edilmiş parsellerin mahsup işlemleri ile yeni tahsis edilecek parsel bedellerinin mahsubu için ilgili OSB, taleplerini içeren müteşebbis heyet veya genel kurul kararı ile birlikte Bakanlığa elektronik ortamda başvurur.

(2) Başvuruya, her bir tahsis için EK-2’de yer alan Yatırım Bilgi Formu, EK-3’te yer alan Yatırım Taahhütnamesi ve EK 4-A/B’de yer alan Parsel Tahsis Sözleşmesi eklenir.

(3) Bakanlık tarafından, ilgili OSB’nin toplam sanayi parsel alanı ve Banka tarafından takip edilen kredi hesabı dikkate alınarak yapılacak mahsup işlemlerinden ilgili OSB’ye bilgi verilir.

(4) Altyapı inşaatları tamamlanan ve Bakanlık kredisi kullanmamış OSB’ler ile altyapı inşaatları tamamlanan ve kredi borcunu ödemiş olan OSB’lerde bu kapsamda tahsis edilen parsellerin bedelleri Bakanlıkça ödenir. Ödemeye ilişkin başvuru, bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen belgelerle birlikte Bakanlığa elektronik ortamda yapılır.

Ödemelerin durdurulması

MADDE 11 – (1) Bakanlığa kredi borcu devam eden OSB’lerde müteşebbis heyet veya genel kurulca karar alınması halinde, 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce bedelli olarak tahsis edilmiş parseller için ödemeler durdurulur. Ancak tahsis bedeline ilişkin vadesi geçen borcu bulunan katılımcılar, borçlarını OSB’nin arsa satışları hesabına yatırmak zorundadır.

Mahsup işlemleri

MADDE 12 – (1) Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen oranlarda; ödemeleri durdurulan parsellerin 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlüğe giriş tarihindeki, yeni tahsis edilecek parsellerin ise tahsis tarihindeki bedelleri, Bankanın ilgili OSB’ye Bakanlık tarafından kullandırılmış bulunan kredilere ait anapara ve faizlerinin tutulduğu ilgili yıl borçlu cari hesap bakiyesinin, toplam sanayi alanına bölünmesi suretiyle bulunacak yılı metrekare fiyatı ile tahsis edilen parsellerin alanının çarpımı yöntemiyle hesaplanır.

(2) Altyapı yatırımları devam eden OSB’lerde 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin uygulama süresi içinde kullandırılan kredi tutarı ve ihalesi yapılan altyapı yatırımları için mahsup işlemleri; her yıl 31 Aralık tarihi itibarıyla borçlu cari hesap bakiyesine ilave edilen yılı kredi kullanımı ile anapara taksit ve faizlerinin toplamının toplam sanayi alanına bölünmesi ile bulunacak yılı metrekare fiyatı ile tahsis edilen parsellerin alanının çarpımı neticesi bulunan bedelin Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen oranlardaki kısmının alınması yoluyla hesaplanan bedelden, bir önceki yıl mahsup edilen bedelin düşülmesi ile yeniden hesaplanacak bedelin mahsubu yapılmak suretiyle 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlük süresi içerisinde ihalesi yapılan altyapı yatırımlarına ilişkin kredilendirilmenin bittiği tarihe kadar devam eder.

(3) 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce altyapısı tamamlanmış OSB’lerde mahsup işlemleri, 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin uygulama süresince devam eder.

Ödemeye esas parsel bedellerinin tespiti

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde tahsis edilen parsellerin bedelleri OSB’nin muhasebe kayıtlarındaki kamulaştırma, altyapı inşaatı ve arıtma tesisi maliyetinden oluşan harcamaları ile Bakanlıkça benzer işlerdeki kredi maliyetleri mukayese edilmek suretiyle tespit edilen en düşük tutarın toplam sanayi alanına bölünmesi ile elde edilen yılı metrekare fiyatı ile tahsis edilen parsellerin alanının çarpımı neticesi bulunan bedelin Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen oranlardaki kısmının alınması yoluyla hesaplanan bedel, OSB’ye Bakanlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten ödenir.

(2) Bakanlık kredisi ile tamamlanan ve kredi borcunu tahsis ettiği parsellerden elde ettiği gelirle geri ödeyen OSB’ler, 4562 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin uygulama süresince yapılacak tahsisler için bedel talebinde bulunamaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tapu Devri

Tapu kaydına konulacak şerh

MADDE 14 – (1) Tamamen veya kısmen bedelsiz tahsis edilen parselde üretime geçilmeden tapu talep edilmesi halinde; yapı kullanma izin belgesinin alınmış olması şartıyla, tapu kütüğünün beyanlar hanesine devir işlemi sırasında aşağıdaki şerh konulur:

a) 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun ek 3 üncü maddesine göre, işbu taşınmazı devralan gerçek veya tüzel kişiler, söz konusu Kanun ve bu Kanunun uygulanması ile ilgili çıkarılan Yönetmelik ile Yatırım Taahhütnamesinde belirtilen devir amaç ve koşullarına uymak zorundadır. Bu şerh kaldırılmadığı sürece taşınmaz hiçbir şekilde başkalarına devredilemez, ipotek edilemez, teminat verilemez. İflas ve konkordato ile diğer ayni ve şahsi haklara da konu edilemez.

Tapudaki şerhin kaldırılması

MADDE 15 – (1) 4562 sayılı Kanun, bu Yönetmelik, Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği, Yatırım Taahhütnamesi ve Parsel Tahsis Sözleşmesindeki şartlara uygun olarak yapılan yatırımın işyeri açma ve çalışma ruhsatının alınmasını müteakip, bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirlenen istihdam ile üç ay üretim yapmasından sonra katılımcılar, tahsisi yapan OSB’den tapu kayıtlarındaki şerhin kaldırılmasını isteyebilir.

(2) OSB’ce yapılan inceleme ve denetim sonucunda şartlara uyulduğunun anlaşılması halinde, ilgili OSB’nin talebi üzerine ve Bakanlığın müsaadesi ile OSB tarafından tapu kayıtlarından şerh kaldırılır.

Devredilen taşınmazın tahliyesi, geri alınması ve mahsupların iptali

MADDE 16 – (1) Katılımcının, 4562 sayılı Kanuna, bu Yönetmeliğe, Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğine, Yatırım Taahhütnamesi ve Parsel Tahsis Sözleşmesindeki şartlara uymadığının veya mücbir sebepler hariç öngörülen sürede yatırımı tamamlamadığının tespiti halinde, herhangi bir yargı kararı aranmaksızın parsel tahsisi iptal edilir. Bu durumda taşınmazın üzerindeki tüm yapı ve tesisler sağlam ve işler durumda tazminat veya bedel ödenmeksizin OSB’ye intikal eder, bundan dolayı adına tahsis yapılan kişiler veya üçüncü kişilerce herhangi bir hak ve talepte bulunulamaz. Ancak öngörülen sürede yatırımın en az yüzde ellisinin gerçekleştirilmesi halinde yatırımın bedeli, yeni katılımcı tarafından önceki katılımcıya ödenir.  Bu ödeme, OSB’ce sağlanır.

(2) Parsel tahsisi iptal edildiğinde, otuz gün içinde aynı parsel bir başka katılımcıya tahsis edilebilir. Bu değişiklik Bakanlığa elektronik ortamda bildirilir. Ancak bu süre içinde bir başka katılımcıya tahsis edilemeyen parsel için yapılan mahsup veya ödeme, OSB’nin bildirimi üzerine veya re’sen, Bakanlık tarafından iptal edilir. Bakanlık kredisi kullanmamış veya kredi borcunu ödemiş olan OSB’lere parsel tahsisi kapsamında yapılan ödeme, parsel tahsisinin iptali halinde Bakanlığa elektronik ortamda bilgi verilerek,  OSB tarafından genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere Bakanlık Merkez Saymanlığının Merkez Bankasındaki cari hesabına iptali takip eden ilk iş gününde iade edilir. İptale ilişkin meblağın OSB tarafından yatırılmadığının tespiti halinde tahsisin iptali tarihinden ödeme tarihine kadar geçen süre için 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen oranlarda gecikme zammı da uygulanmak suretiyle Bakanlık Merkez Saymanlığının Merkez Bankasındaki cari hesabına iade edilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer hükümler

MADDE 17 – (1) Tarıma Dayalı İhtisas OSB’lerde en az on kişilik istihdam şartı aranmaz.

(2) Bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

 

Ekleri için tıklayınız.

 

Makine Teçhizat istisnasının üretici tarafından yorumlanması-Bumin DOĞRUSÖZ

Bu düzenlemelerle, makine-teçhizat alıcısı teşvik edilirken, makine – teçhizat üreticisi cezalandırılır gibi finansman yüküne muhatap bırakılmaktadır. Çünkü üretici, tüm girdilerini %18 KDV ile alacak, bu girdiler ile ürettiği makine-teçhizatı KDV’siz olarak satacaktır. Düzenleme yasalaştığından makine-teçhizat üreticileri en azından stokları ile ilgili olarak bu sorunla karşılaşacaklardır.

Makine-teçhizat üreticileri, yüklendikleri vergileri yılsonuna kadar indirmeye çalışacaklar, indiremedikleri vergiler için izleyen yıl YMM raporu da temin ederek vergi dairelerine müracaat edeceklerdir. İdare, iade tutarının hesabına onu ekle, bunu çıkart, şunu ayıkla, bunu kanıtla diyerek aylar sonra iade yapacaktır. Bu atada geçen süredeki finansman yükü, makine-teçhizat üreticisinin üzerinde olacaktır. Üretici, mali açıdan güçlü değilse bu yükü ya fiyatla oynayarak ya da yükü maliyetlerini etkileyecek şekilde borçlanacaktır. Sonuç makine-teçhizatın zamlanmasıdır.

Bu nedenle bu gibi teşvikleri getirirken, tüm taraflarla konuşarak ortak aklı bulup çok dikkatle davranmak gerekmektedir. Umarım davranılmıştır.

Organize Sanayi Bölgelerinde Genel Kurulun Görevleri-EVREN ÖZMEN

Genel kurul

Osb Trt Payı

MADDE 18 – (1) (Değişik:RG-12/8/2010-27670) OSB’deki kurulacak toplam işletme sayısının 2/3’ünün yapı kullanma izni alması ve bunların da en az yarısının üretime geçtiğini işyeri açma belgesi ile belgelemeleri halinde genel kurulun oluşum süreci başlar. Katılımcılar veya temsilcilerinin müteşebbis heyet üyeleri ile birlikte en geç altı ay içinde yapacakları ilk genel kurul toplantısında müteşebbis heyet, yönetim ve denetim kurulunun görevi sona erer.

(2) (Değişik:RG-18/11/2015-29536) Bakanlık doluluk oranının zamanında tespiti için gerekli duyuruları yapar. Yönetim kurulu, işletmelerin 2/3’ünün yapı kullanma izni alması ve bunların da en az yarısının üretime geçtiğini işyeri açma belgesi ile belgelemeleri halinde; yapı kullanma izinleri ve işyeri açma belgelerinin birer suretini Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğüne gönderir. Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü yaptığı incelemeden sonra durumu Bakanlığa bildirir.

(3) Bakanlık, belgelerin tamamlanmasını takip eden 15 gün içinde ilk genel kurulu toplaması talimatını müteşebbis heyete gönderir. Müteşebbis heyet ilk genel kurulu, Bakanlık talimatının tebliği tarihini takip eden 6 ay içinde toplar.

(4) Genel kurul şartları oluştuğu halde müteşebbis heyet tarafından genel kurulun toplantıya çağırılmaması halinde; katılımcılar tarafından, genel kurulu toplantıya çağırma izni alınmak üzere mahkemeye başvurulabilir. Genel kurul çağrısına izin veren mahkeme, genel kurula katılacak katılımcıların listesini ve genel kurulun yer, gün ve saatini de belirler.

(5) Müteşebbis heyetin görevini yürüttüğü sürece almış olduğu kararlar, imzaladıkları mali, idari ve iltizamı akit ve sözleşmeler görev süresi  bittikten sonra da geçerliliğini aynen korur. Görev ve yetkileri sona eren müteşebbis heyet, OSB’ye ait her türlü belge, bilgi ve kayıtları derhal yönetim kuruluna devreder.

(6) (Değişik:RG-18/11/2015-29536) İlk ve müteakip seçimli genel kurullarda müteşebbis heyetin göreve devam edip etmeyeceği konusu gündemin ilk maddesi olarak görüşülür. Üretime geçmiş katılımcıların salt çoğunluğu, müteşebbis heyetin devam etmesini istedikleri takdirde müteşebbis heyet iki yıl süre ile göreve devam eder. Bu durumda kuruluş protokolünün ana sözleşme olarak değiştirilmesi ve gündemdeki yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçimine ilişkin maddenin yerine geçen müteşebbis heyete katılacak üyelerin seçimi ile dilek ve temenniler maddesi dışında kalan gündem maddeleri görüşülmez. Genel kurulda müteşebbis heyete 8 asıl ve 8 yedek üye seçilir. Genel kurulu takip eden hafta içinde müteşebbis heyet toplanarak 14 üncü maddenin yedinci fıkrasına göre gerekli üye değişikliği ile yönetim kurulu ve denetim kurulu seçimini yapar ve sonucu genel kurul tutanakları ile birlikte Bakanlığa gönderir. Genel kurulda müteşebbis heyetin devamına karar verilmesi halinde Genel kurullar iki yılda bir seçimli olarak yapılır.

KOOPERATİFLERİN BORSADA İŞLEM GÖRMESİ -EVREN ÖZMEN

6362 sayılı Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki (3) numaralı fıkra eklenmiştir.

“Payları borsada işlem gören ortaklıklar ile kitle fonlaması suretiyle halktan para toplayan ortaklıklar hariç olmak üzere pay sahibi sayısı beş yüzü aşan anonim ortaklıkların payları halka arz olunmuş sayılır.”

“(3) Pay sahibi sayısı en az beş yüz olan kooperatif veya kooperatif birliklerinin payların çoğunluğuna sahip olduğu anonim ortaklıkların payları halka arz olunmuş sayılır. Bu ortaklıklar halka açık ortaklık hükümlerine de tabi olurlar. Bu fıkra kapsamına giren anonim ortaklıklarla ilgili olarak; pay sahibi kooperatif veya kooperatif birliği aynı olmak koşuluyla, her bir ortaklık için ayrı ayrı veya ortaklıkların tamamı bakımından yıllık en az elli milyon Türk lirası satış hasılatı yapmış olma şartı aranır. Bu fıkra kapsamına giren ortaklıklara ikinci fıkra hükümleri uygulanmaz.”

1163 SAYILI KOOPERATİFLER KANUNUNUN 63.MADDESİ DEĞİŞMİŞTİR- MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

KOOPERATİF DANIŞMANI
Evren ÖZMEN-Mesleki yayınlar

V – Kooperatifin aczi halinde yapılacak işler:

Madde 63 – Kooperatifin aczi halinde bulunduğunu kabul ettirecek ciddi sebepler mevcut ise yönetim kurulu piyasada cari fiyatlar esas olmak üzere, derhal bir ara bilançosu tanzim eder. Son yılın bilançosu veya daha sonra yapılan bir tasfiye bilançosu veyahut daha yukarda sözü geçen ara bilançosu kooperatif mevcudunun, borçlarını artık karşılamıyacağını belirtiyorsa yönetim kurulu, Ticaret Bakanlığına ve yapı kooperatiflerinde İmar ve İskan Bakanlığına da keyfiyeti bildirir ve genel kurulu derhal olağanüstü toplantıya çağırır.

Pay senetleri çıkarılmış olan bir kooperatifte son yılın bilançosunda kooperatif varlığının yarısı karşılıksız kalırsa yönetim kurulu derhal genel kurulu toplantıya çağırarak durumu ortaklara arz eder. Aynı zamanda ilgili mahkemeye, Ticaret Bakanlığına ve yapı kooperatiflerinde İmar ve İskan Bakanlığına da bilgi verir. Ancak, ortakları ek Ödemelerle yükümlü olan kooperatiflerde, bilançoda tespit edilen açık, üç ay içinde ortakların ek ödemeleriyle kapanmadığı takdirde Ticaret Bakanlığı ve yapı kooperatiflerinde İmar ve İskan Bakanlığı da haberdar edilir.

Eski Hali Mali durumun düzeltilmesinin mümkün görülmesi halinde mahkeme yönetim kurulunun veya alacaklılardan birinin isteği üzerine iflasın açılmasını erteleyebilir. Bu takdirde, mevcutlar defterinin tutulması, yönetim memuru atanması gibi kooperatif varlığının korunmasına ve devamına yarayan tedbirleri alır.

Yeni Hali Mali durumun düzeltilmesinin mümkün görülmesi halinde yönetim kurulu veya alacaklılardan biri konkordato da talep edebilir.Bu takdirde 2004 sayılı icra ve iflas kanununun 285 ve devamındaki maddeler uygulanır.

Konkordato:bir borçlunun ticari durumunun sarsılmış olmasıyla alacaklıların, alacaklarını belli bir plana göre almaları konusunda kendi aralarında vardıkları ve mahkemece onaylanan anlaşma.

Kripto Para Madenciliği ( Mining ) faaliyetinde bulunanlar şirket kurup vergi mükellefi mi olacaklar ?-MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

Kripto Para Madenciliği ( Mining ) faaliyetinde bulunanlar şirket kurup vergi mükellefi mi olacaklar ?

MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

Blockchain ve Muhasebe denetimi

 

Son zamanlarda kripto para alışverişi ve değer artışları dışında sıkça duymaya başladığımız başka bir konuda kripto para madenciliği namı diğer mining .

 

Peki bu mining denen sistem nedir ? Sanal para ya da şifreli parayı yeni yeni anlamaya başlamışken, bir de para basmak da mı mümkün ? Yani gerekli alt yapıyı kuran, ekran kartları ve donanımları alan herkes evinde kripto para mı basacak ve bu paraların bir değeri mi olacak ?

 

Şöyleki; kripto para madenciliği, blok olarak bilinen mevcut kripto para işlemlerinin kayıtlarının blok zinciri olarak bilinen geçmiş işlem kayıtlarına eklendiği dijital para sistemi işlemlerinin işlenmesidir.

 

Madenciler, işlemle ilgili algoritmaları çözmek için işlem kapasitelerine erişen yazılımı kullanmaktadılar. Çözülen algoritmalar sonucunda, blok başına bir miktar kripto para üretirler

 

Başlangıçta, kripto para madenciliği daha fazla çekirdek ve daha yüksek hızla sonuçlanarak daha fazla karlılık sağlayan bireysel bilgisayarların CPU’ları üzerinde gerçekleştirilmekteyken daha sonra . sistem, daha az elektrik gücü kullanımı ile daha fazla algoritma çözmek için çoklu grafik kartı sistemleri üzerinden kullanılmaya başlandı.

 

Sistem kurulduktan sonra dönemsel olarak belli rakamlarda kripto para üretilmektedir ? Peki bu üretilen kripto paralar vergiye tabi olacak mıdır ? Şöyle düşünelim Merkez bankaları yerine siz evinizde sahte olmayan, gerçek para basabiliyorsunuz ve tedavüle sokabiliyorsunuz. Bu işleminiz vergiye tabi mi ? Açıkcası henüz hiç birşey net değil, kripto paralar şu an bir çok ülkede emtia veya döviz olarak nitelendiriliyor ve elden çıkarıldığında veya değer artış kazancı kapsamında nitelendiriliyor.

 

Bir çok alışveriş sitesinde bu madenciliği yapmak için gerekli sistem bir bütün halinde satılırken Ancak kripto para madenciliği ile ilgili mevzuat henüz net değil, bu kapsamda sorulan özelgelerin cevaplarını hepimiz merakla bekliyoruz.

 

GERÇEK ZAMANLI MUHASEBE BLOCKCHAİN TEKNOLOJİSİ İLE MÜMKÜN MÜ ? BU SAYEDE BANKALAR KREDİ RİSKİNİ ONLİNE TAKİP EDEBİLİR Mİ ?-MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

 

GERÇEK ZAMANLI MUHASEBE BLOCKCHAİN TEKNOLOJİSİ İLE MÜMKÜN MÜ ? BU SAYEDE BANKALAR KREDİ RİSKİNİ ONLİNE TAKİP EDEBİLİR Mİ ?

Blockchain ve muhasebe

Endüstri 4.0, Şeylerin interneti (IOT) ve büyük data , fintech blockchain gibi tanımların sürekli olarak kullanılmaya ve günlük hayatımıza girmeye başladığı bu dönemde, teknoloji alanındaki önemli gelişmelerin işletmeler bazında muhasebe sektörünü nasıl değiştireceğini veya değiştirebileceğini bu yazıda anlatmaya çalışacağım.

 

Bu değişiklikler özellikle muhasebe yazılımlarında farklılıklar yaratacağı gibi mali müşavirlik ofisleri ile çalışma yöntemlerini ve şekillerini değiştirecektir.

 

Şu anda sanal para birimi olan bitcoini duymayan kalmamakla beraber, bitcoin teknolojisinin arkasında olan blockchain teknolojisi ile neler yapılabileceği konusunda henüz pek fazla farkındalık oluşmamıştır.

 

Blockchain teknolojisi ile sadece sanal para transferi değil, akıllı sözleşmeler, online oylama sistemleri ve türev finansal ürünler için alt yapı oluşturulması mümkün hale gelmek üzeredir.

 

Peki bu teknoloji devrimi muhasebe alanında nasıl değişiklikler ortaya çıkaracaktır.?

 

Blockchain Teknolojisi Tüm Dünyayi Değiştirme Potansiyeli Olduğunu Konusunda Şüphe bulunmamaktadır. Bu değişim kanımca en çok finans sektöründe olacaktır.

 

Bu kadar önemli bir konuda hala bir çok dünya çapında firmanın uygulamaları deneysel düzeydedir.

 

Mevcut muhasebe teknolojisinin durumu

 

Diğer sektörler ile karşılaştırılınca muhasebe teknolojisinin dijitalleşmesi oldukça geri kalmış durumdadır.

 

Yakın zamanda ortaya çıkmış olan blockchain teknolojisi sayesinde çok düşük maliyetler ile resmi defter bilgilerini birden çok yerde eş zamanlı olarak tutmak mümkün hale geleceği gibi sonradan değişiklikler yapılması da mümkün olamayacaktır.

 

Blockchain teknolojisi muhasebe pratiğini nasıl değiştirebilir ?

 

Bilindiği üzere muhasebe çift taraflı kayıt sistemine dayanmaktadır. Çift taraflı kayıt sistemi her ne kadar muhasebe sistemine güveni artırsa da hala şirketler dış denetim için çok yüksek bütçeler ayırmaktadırlar.

 

Blokchain, asla değiştirilemeyen ve kayıtları asla yok edilemeyen bir defterdir. Bu nedenle, başka faydalarının yanında, bir firmanın muhasebe kayıtları için güvenilir ve sürekli güncellenen bir defter olarak faydalı olabilir

 

Her firma kendi muhasebe sistemini ayrı ayrı tutmak yerine müşterek ve kilitli bir sistem üzerinde kalıcı muhasebe kayıtlarını yapabilmesi blockchain teknolojisi sayesinde mümkün olabilecektir.

 

Bu kayıtlar şifreli ve tahrif edilemeyecek şekilde olacaktır. Bu işlem sanal noter onayına benzerlik göstermektedir.

 

Bu standartlaşma finansal tabloların çok kolay bir şekilde doğrulanabilmesini sağlayacaktır.

 

Blockchain tabanlı muhasebeye yönelik ilk adım tamamen bütün muhasebe kayıtlarının blockchain sistemine taşınmasa bile parça parça bir geçiş söz konusu olabilir ve sürecin sonunda da bütün muhasebe sistemi tamamen denetlenebilir hale gelebilir.

 

Blockchain teknolojisi sayesinde dökümanlara dijital parmak izi atayarak ve bu parmak izine zaman damgası vurarak değişmez hale getirilmesi planlanmaktadır. Bu sayede bir çok yerde bilgi değiştirilemez hale gelip aynı zamanda bir çok kaynaktan teyit edilebileceği için finansal sisteme güven artacak, bankalar kredi riskini güncel olarak takip edebilecektir.

 

 

 

 

 

 

Sonuç olarak internet devriminden sonra , blockchain devriminin de bizi beklediği, sadece kısa vadeli düşünerek bitcoin veya diğer sanal birimlerinin değer artış veya azalışlarına odaklanmak yerine blockchain teknolojisi ile neler yapabileceğimizi düşünmenin, inovasyonun sadece yeni ürünler ortaya çıkarmak olmadığını mevcut konvansiyonel şekilde yapılan iş ve işlemlerin daha kolay bir şekilde yapılmasını sağlamanın da inovatif bir yaklaşım olduğunu, modern dünyanın bilgiye dayalı yeni bir ekonomi sistemi üzerine kurulduğunu ve bu ekonomide rekabet edebilmek için teknolojiye her zamankinden daha çok önem vermemiz gerektiğini düşünmekteyim.

 

 

 

 

Kooperatiflerde Ortak Dışı İşlemlerde Vergilendirme / Veysi Seviğ

Kooperatiflerde Ortak Dışı İşlemlerde Vergilendirme / Veysi Seviğ

7061 sayılı Kanunla 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nda ve diğer bazı kanunlarda değişiklik yapılmış olup, bu bağlamda da (1) seri numaralı Kurumlar Vergisi Genel Tebliği’nde de bazı değişikliklerin yapılması öngörülmüştür.

Söz konusu değişiklikler çerçevesinde Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 4’üncü maddesinin birinci fıkrasının (k) bendine eklenen ve 01.01.2018’den itibaren yürürlüğe giren parantez içi hükümle, kooperatiflerin faaliyetin icrasına tahsis ettikleri ve ekonomik ömrünü tamamlamış olan demirbaş, makine, teçhizat, taşıt ve benzeri amortismana tabi iktisadi kıymetlerin elden çıkarılmasının ortak dışı işlem sayılmayacağı hususu hüküm altına alınmıştır.

Ancak buna karşılık 01.01.2018’den itibaren geçerli olmak üzere, kurumlar vergisinden muaf (bağışık) olan kooperatiflerin ortak dışı işlemleri nedeniyle kooperatif tüzel kişiliğine bağlı ayrı bir iktisadi işletme oluşmuş kabul edileceği, kooperatiflerin bu iktisadi işletmelerinden ve tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlarından kazanç elde etmelerinin ve bu kazançların daha sonra ortaklara dağıtılmasının da muafiyete etkisinin olmayacağı ve ortak dışı işlemlerden elde edilen kazancın vergilendirilmesine ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığı’nca belirleneceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Bu bağlamda Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan Kurumlar Vergisi (1) seri numaralı genel tebliğinde değişiklik yapan 14 seri numaralı Genel Tebliğ’de yer alan açıklama uyarınca “… kooperatiflerin 01.01.2018’den itibaren gerçekleştirecekleri ortak dışı işlemler nedeniyle muafiyetleri etkilenmeyecek; ancak bu işlemlerden elde edilen kazançlar kooperatif tüzel kişiliğine bağlı ayrı bir iktisadi işletme nezdinde kurumlar vergisine tabi tutulacak. Bu nedenle de muafiyete ilişkin diğer şartları taşıyan kooperatiflerin ortak dışı işlemlerinden elde edilen kazançları kooperatif tüzel kişiliğine bağlı ayrı bir iktisadi işletme nezdinde kurumlar vergisine tabi tutulacak, ortak içi işlemlerinden elde edilen kazançlarının kurumlar vergisine tabi tutulması söz konusu olmayacak. Ancak buna karşılık olarak; ortak dışı işlemlerle ilgili olarak kooperatif tüzel kişiliğine bağlı oluştuğu kabul edilen iktisadi işletme adına kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis edilecektir.

Diğer yandan ortak dışı işlemlerde bulunmaları nedeniyle 01.01.2018’den önce kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis edilmiş olan kooperatiflerin, muafiyete ilişkin diğer koşulları da taşıyor olmaları kaydıyla 01.01.2018 itibarıyla kurumlar vergisi mükellefiyet kayıtları sonlandırılmış olacak. Bu kooperatiflerin 01.01.2018’den itibaren gerçekleştirdikleri ortak dışı işlemlerine ilişkin olarak kooperatif tüzel kişiliğine bağlı ayrı bir iktisadi işletme nezdinde kurumlar vergisi mükellefiyet tesis ettirilmek suretiyle bu işlemlerden elde ettikleri kazançlar vergiye tabi tutulacak.

Ayrıca, kurumlar vergisinden muaf olan kooperatiflerin tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımları, iktisadi işletmeleri ile bu kurumdan kazanç elde etmeleri ve söz konusu kazançları daha sonra ortaklarına dağıtmaları muafiyetlerini etkilemeyecek. (Kurumlar Vergisi Genel Tebliğ Seri No:14 23.12.2017 gün ve 30279 sayılı Resmi Gazete)

Yapılan yeni düzenleme gereği kurumlar vergisinden muaf olan kooperatifler, ortak dışı işlemlerine ilişkin hesap ve kayıtlarını kooperatif hesaplarıyla ilişkilendirmeksizin iktisadi işletme adına tasdik ettirecekleri ayrı defterlerde izleyeceklerdir.

Bu bağlamda kurumlar vergisinden muaf olan kooperatiflerin tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımları, iktisadi işletmeleri ile bu kurumlardan kazanç elde etmeleri ve söz konusu kazançları daha sonra ortaklarına dağıtmaları muafiyetlerini etkilemeyecektir.

Yeni düzenleme gereği örneğin narenciye üretim kooperatifinin ortaklarından almış olduğu narenciyeyi niteliğini değiştirmeden üçüncü şahıslara satması ortak dışı işlem sayılmazken, söz konusu narenciyeyi reçel olarak satması durumunda kooperatif ortak dışı işlem yapmış sayılacak, dolayısıyla bu durumda kooperatife bağlı olan ayrı bir iktisadi işletme nezdinde bu işlemden doğan kazanç kurumlar vergisine tabi tutulacak.

Kat Mülkiyeti Kanunu Son Değişiklikler-2018-EVREN ÖZMEN

Kat Mülkiyeti Kanunu Son Değişiklikler-2018-EVREN ÖZMEN

ekran-resmi-2016-10-22-19-29-31

Torba Tasarı ile 634 Sayılı kat mülkiyeti kanununun 10-12 ve 14. maddelerinde önemli değişiklikler olmuştur

Bu değişiklikleri kısaca aşağıdaki şekilde özetleyebiliriz.

-Kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında inşaa edilen binaların cins değişikliği, kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesis işlemi, yüklenici tarafından talep edilmesi halinde ilgili idare tarafından yapılacaktır. (Arsa maliki ile bağımsız bölümlerin paylaşımı yapılmış ise )Ayrıca Mimari proje ile yönetim planı için malik imzası aranmayacaktır.
 
-Kat mülkiyeti veya irtifakı kuruluşu sırasında mimari proje ve yapı kullanma izin belgesi Tapu müdürlüğüne elektronik ortamda gönderilebilecektir.
Karşılaştırma tablosu ve detaylı bilgi için bize aşağıdaki iletişim kutusu üzerinden ulaşabilirsiniz.

Hata: İletişim formu bulunamadı.

ARTIK KAT MÜLKİYETİ VE KAT İRTİFAKI KURULURKEN ELEKTRONİK ORTAMDA İŞLEMLER YAPILABİLECEK-EVREN ÖZMEN

KAT MÜLKİYETİ KANUNUNDAKİ SON DEĞİŞİKLİKLER-MALİ MÜŞAVİR EVREN ÖZMEN

KARŞILAŞTIRMALI TABLO İÇİN AŞAĞIDAKİ FORMU DOLDURUNUZ

Hata: İletişim formu bulunamadı.

ekran-resmi-2016-10-22-19-29-31

Ana gayrimenkulde yapı veya yapıların dış cepheler ve iç taksimatı bağımsız bölüm, eklenti, ortak yerlerinin ölçüleri ve bağımsız bölümlerin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleriyle oranlı arsa payları, kat, daire, iş bürosu gibi nevi ile bunların birden başlayıp sırayla numarası ve bağımsız bölümlerin yapı inşaat alanı da açıkça gösterilmek suretiyle proje müellifi mimar tarafından yapılan, yetkili kamu ve kuruluşlarınca ana gayrimenkulün maliki ve bütün paydaşlarının imzaları alınarak onaylanan ve elektronik ortamda tapu müdürlüğüne gönderilen mimari proje ve yapı kullanma izin belgesi

Kat Malikleri arasındaki uyuşmazlıklar Hakem Yoluyla Çözülür mü ?-AV. TÜRKOVÜN KOÇ

Uyuşmazlıkların Hakem Yoluyla Çözümü;

Yönetim Planlarına yer alan, kat maliklerinin birbirleri ve yönetimle uyuşmazlıklarının öncelikle hakem heyeti tarafından çözüleceği (tahkim şartı)  yönündeki  kurallar,  Yargıtay’ca geçersiz sayılmaktadır.

Yargıtay’ın, “Buyurucu nitelikte olan Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi uyarınca yasanın uygulanmasından kaynaklanan tüm çekişmelerin sulh hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerektiğineve yönetim planındaki tahkim şartının geçerssiz olduğu” yönündeki yorumu mevcut yasal düzenleme karşısında yerindedir Ancak, komşuların kendi aralarındaki sorunların çözümünü tahkimle çözme yoluna gitmek istemeleri halinde yasanın buna imkan vermesi gerekir. Bu nedenle KMK da bu yönde bir değişiklik ihtiyacı bulunmaktadır.

 Topluluk Halinde Mülkiyette Yönetim     

 Topluluk Halinde Mülkiyette Yönetim

Topluluk Halinde Mülkiyette Yönetim kavramı, taşınmazın bakımı, korunması, yenilenmesi, ısıtılması, soğutulması, taşınmazdan yararlananların sağladıkları faydayı artırıcı önlemlerin alınması, ortak alanlarla ilgili yeni yatırım kararlarını alınması  ve nihayet, bu hizmetlerin karşılığı kaynağın (ortak giderlerin) taşınmaz sahiplerinden belli bir disiplin içinde toplanıp harcanarak bu harcamalarla ilgili taşınmaz sahiplerine belli bir sistem içinde hesap verilmesini ifade eder.

Ortada tek bir taşınmaz ve o taşınmazın tek bir malikinin bulunduğu Müstakil Mülkiyetde, taşınmazın tek sahibinin olması nedeniyle, bu türden bir mülkiyetde esas itibariyle yukarıda tanımını yaptığımız tarzda bir yönetim söz konusu olmayacaktır.  Münferit Mülkiyette maliki, kısıtlayan ve ona hizmet sağlayan tek yönetim kamu yönetimidir. Bir taşınmaz yönetim sisteminden bahsedebilmek için, ortada mutlaka bir topluluk halinde bir mülkiyet söz konusu olması gerekir.

Hukuk sistemimizde yer alan topluluk halinde mülkiyet türleri  içinde en yaygını  olanı; Kat Mülkiyetidir.